Vandaag is het alweer 40 jaar geleden dat mijn grote kleine vriend Enrico ‘Henri’ Pividori overleed. 40 jaar! Ik was 16 toen het gebeurde en kende hem toen 10 jaar, destijds het grootste deel van mijn leven. Veel foto’s maakte ik nog niet in die tijd, dus ik heb er helaas niet veel van hem. Maar bij onze verhuizing, vijf jaar geleden, vond ik er een paar, die me heel dierbaar zijn. Ik schreef toen ook mijn herinneringen aan hem op, die ik graag nog een keer met je deel. Dat houdt de gedachte aan hem levend, en dat verdient Henri.
Ik was graag in Romagne-sous-Montfaucon geweest vandaag, maar gelukkig heb ik hem vorige week al bezocht op de begraafplaats, waar hij zijn laatste plekje heeft gekregen. À bientôt, cher ami! 