Hoewel we vier van de zeven weken dat we in Romagne ‘overzomerden’ gewoon gewerkt hebben, voelde het toch als één lange vakantie. En die hebben we gisteravond in stijl afgesloten bij Restaurant en Wijnbar Merlot in Amersfoort. Een bezoek aan ons favoriete restaurant voelt altijd als thuiskomen. Door de vriendelijke bediening (niet in de laatste plaats door eigenaar Vincent Tomassen zelf), maar ook doordat de keukenbrigade ons na al die jaren nog elke keer weet te verrassen met unieke invalshoeken en smaakcombinaties. Ik bedoel: een jus van gebrande gember, wie verzint dat? Chef-kok Simon Groenhuijsen dus 
.
We hebben, op een van de laatste dagen dat het nog werd geserveerd, genoten van het speciale zomermenu. Dat was echt een vertaling van het zonnetje naar heerlijke gerechten. En het is maar goed dat ik geen afwashulp ben bij Merlot, want ik zou de borden eerst aflikken voordat ze de vaat in zouden gaan.
Wat ons altijd weer zo opvalt, is de rust in de keuken. Geen Gordon Ramsey-achtige scheldpartijen, maar een stel professionals dat de taken goed verdeeld heeft en die tot in perfectie uitvoeren. Veelzeggend voor de precisie (en een verklaring voor het eindresultaat) is het feit dat de borden grotendeels worden opgemaakt met pincetten. Zo creëren ze in feite eetbare schilderijtjes. Het oog wil ook wat, tenslotte.
Ik voel me er altijd een beetje gegeneerd om foto’s van het eten te maken, dus onderstaande voorbeelden komen van de website. Niet wat wij gisteravond aten, maar geloof me dat alles bij Merlot er net zo lekker uitziet, en nog beter smaakt.
We kijken alweer uit naar de volgende keer!
).
