Peace out

Jean-Paul de Vries in regionale krant L’Est Républicain deze week (klik op de foto voor een vergroting). Voor wie geen Frans leest een korte samenvatting: JP is moegestreden en sluit na 20 jaar zijn museum War for Peace/Romagne 14-18. Directe aanleiding: de onbegrijpelijke douane-invallen van het afgelopen jaar, waarbij 15.000 objecten in beslaggenomen zijn. En dat terwijl het museum in zijn hele bestaan elk jaar door de autoriteiten bezocht, gecontroleerd en goed bevonden is.

Het museum gaat op 1 april voor een laatste seizoen open. JP blijft daarna actief met zijn Flags For Peace-project (binnenkort op het legendarische Omaha Beach!), zijn theatervoorstellingen in Nederland en zijn brocante in Cunel, een dorp verderop. Het is zijn vurige wens dat de gemeenteraad het museum overneemt en voortzet, en dat hoop ik ook van harte. Niet alleen voor JP, maar ook voor Romagne! Het museum trekt elk jaar duizenden mensen (scholieren, toeristen, militairen) naar het dorp, maar het is ook een bron van historische kennis en bewustwording. Dat is zeker nu van groot belang…

Au revoir Chapeau! 😿

Ik hou van de natuur en het boerenleven. Maar beide hebben wel een zwarte kant: de dood.

Het is vreselijk om in Nederland het bericht te krijgen dat in Frankrijk een poes is doodgereden of, misschien nog erger: spoorloos verdwenen. Maar het allerergste maakte ik gisteravond mee, en dat is een poes zien doodgaan. Ik had eergisteren al gezien dat het niet goed ging met Chapeau, maar mijn bezoek aan de hangar van gisteravond was een grote shock. Chapeau kon nauwelijks meer lopen, viel steeds om (bij voorkeur in plassen water) en bleef dan op zijn zij liggen. Ik heb hem elke keer opgepakt (wat hij voorheen nooit zou hebben toegestaan), op stro gelegd, drooggewreven en met stro toegedekt om warm te blijven. Ik aaide hem en praatte tegen hem, maar hij bleef maar opkrabbelen, wankele pasjes zetten en weer omvallen. Zijn wilskracht was bewonderenswaardig, maar vooral heel onhandig. Je moet zo’n dier eigenlijk uit zijn lijden verlossen, maar dat kan ik niet over mijn hart verkrijgen. Toen hij eindelijk langere tijd bleef liggen, ben ik met een bezwaard gevoel toch maar weggegaan.

Lees verder “Au revoir Chapeau! 😿”

Exit Poll @ Theater Pantalone IJsselstein

Als Peet en ik in IJsselstein naar het theater gingen, gingen we altijd naar het Fulcotheater. Domweg omdat we niet wisten dat er ook nog een Theater Pantalone was. Volledig gerund door vrijwilligers, wat toch iets is waar we een zwak en extra respect voor hebben. We moesten vijf jaar in ons stadje wonen om daar achter te komen.

Een paar weken geleden kocht Peet kaartjes voor de voorstelling Exit Poll in Pantalone. Niet lang daarna kwam het theater landelijk in het nieuws. Niet om de beste reden: er waren veel klachten over de harde plastic stoeltjes in de zaal, waar veel bezoekers in de loop van een voorstelling een houten derrière op kregen. De dag erna zag ik een filmpje van het theater, waarin het probleem erkend werd, maar ook gemeld werd dat tegen de zomer nieuwe stoeltjes geïnstalleerd zouden worden. Én dat je voor 75 euro zo’n stoeltje zou kunnen adopteren. Dat hadden wij vanavond willen doen, maar waarschijnlijk mede doordat het landelijk in het nieuws was geweest, waren alle stoeltjes inmiddels ‘vergeven’.

Wij mochten voor Exit Poll nog op de oude stoeltjes plaatsnemen. En eerlijk gezegd vonden wij het zitcomfort nogal meevallen. De voorstelling zelf was ook meer dan prima. Vol politieke thema’s van alle tijden, zoals principes die vloeibaar blijken en de hang om aan de macht te komen (of te blijven). Het einde was buitengewoon origineel en interactief. Omdat het stuk nog drie keer door theatergroep Kwibus wordt opgevoerd (morgen en volgend weekend), zal ik dat niet verklappen. Maar als volgende week woensdag bij de gemeenteraadsverkiezingen het merendeel van de IJsselsteiners blanco stemt, weet ik wel waar het zaadje geplant is…

inmiddels zijn we Vriend van Pantalone geworden. We’ll be back!

’t Is altijd lente in de ogen van de tandartsassistente

Maar vandaag even niet. Ik liep naar mijn ‘date’ en deed iets was een typisch mannendingetje is, denk ik: met een paraplu van huis vertrekken, onderweg vinden dat het niet hard genoeg regent om hem op te steken en dan doornat op je bestemming aankomen…

Maar hey, op vrijdag de 13e om 13:00 uur een afspraak bij de tandarts, wat kan er misgaan?

(Op de terugweg uiteraard opnieuw natgeregend, al was het maar om te bewijzen dat ik geen ezel ben.)

Vandaag moest een 3D-scan gemaakt worden van mijn gebit. Dat leverde dit – niet heel flatteuze, zelfs een beetje lugubere – plaatje op. Maar met een goed doel, want op basis hiervan kan een kroon gemaakt worden die precies op maat (en kleur) is. Die komt dan op de plek linksonder op de foto, waar nu nog een gat zit.

Omdat de afspraak van vandaag op vrijdag de 13e viel, leek het me leuk de afspraak voor het plaatsen van de kroon op 1 april te zetten. Wat kan er misgaan?

Feestelijk tafelen bij Merlot

Het was een heerlijke dag, gisteren. Nadat we de Banksy-tentoonstelling in Rotterdam bezocht hadden, sloten we Peet haar verjaardag af bij ons favoriete restaurant, Merlot in Amersfoort. Een broedplaats voor vriendelijk en kundig personeel, met een keuken die zichzelf maar blijft overtreffen. Het bijzondere is, dat ze er de wijnen als uitgangspunt nemen, waarna ze de chef en zijn koks vragen daar bijpassende gerechten bij te maken. En dat lukt ze ongelofelijk goed. Je moet het echt proeven om te begrijpen wat ik bedoel met ‘complex’, ‘verfijnd’ en ‘gelaagd’, maar we blijven ons verbazen over de smaken die ze uit hun gerechten weten te toveren. En het ziet er allemaal ook nog eens prachtig uit.

Op de terugweg nog even gestopt bij een relatief goedkoop benzinestation, waar ik voor het mooie helaas 0,01 liter teveel tankte…

House Of Banksy @ Las Palmas Rotterdam

Vandaag is Peet jarig en daar maken we altijd graag een uitje van. Vanmiddag stond de tentoonstelling House Of Banksy in Rotterdam op het programma. Zo’n 150 werken van de mysterieuze streetart-artiest uit Bristol. Hij zegt zelf dat hij geïnspireerd is door 3D (Robert Del Naja) van Massive Attack, maar er wordt ook gefluisterd dat hij 3D is.

Hij begon door zijn spuitwerk uit de losse pols aan te brengen en ging steeds meer met sjablonen werken. In alle gevallen is zijn kunst heel herkenbaar, of het nu zijn schilderingen of zijn beelden zijn. Bijzonder is ook, dat hij de omgeving onderdeel maakt van zijn werk. Zoals het (geschilderde) meisje dat een fietsband als hoelahoep gebruikt, naast een lantaarnpaal waaraan (de restanten van) een fiets is vastgemaakt. Of die fiets er al stond, of door de kunstenaar is neergezet als onderdeel van zijn werk? Geen idee.

Ik vond het een imposante tentoonstelling, zeker ook vanwege de misstanden die hij met zijn kunst aan de kaak stelt. Sociale misstanden, de consumptiemaatschappij, de oorlogsindustrie, niets ontsnapt aan zijn messcherpe kritiek. En de geheimzinnigheid die om de artiest heen hangt, maakt het des te indringender.

House Of Banksy is nog tot en met 10 mei in Rotterdam te zien! #tipjemijnerzijds

Meer foto’s:

Lees verder “House Of Banksy @ Las Palmas Rotterdam”

Ha! Scheepsrecht!

Toen Kraftwerk in juli vorig jaar optrad op Paleis Soestdijk, was ik in Frankrijk en mijn kaartje voor hun optreden in AFAS Live in december moest ik last-minute van de hand doen wegens ziekte. Ik kon er een goede vriend een groot plezier mee doen, maar liever had ik die bassen zélf door mijn eigen middenrif willen voelen.

Wie had gedacht dat het kwartet binnen een jaar nog een derde keer naar Nederland zou komen? Ik was er vanochtend in de voorverkoop als de kippen bij en 11 juni a.s. sta ik in het Klokgebouw Eindhoven. Ik heb ze al meerdere keren live gezien en dat is altijd geweldig. Zo stond ik dertien jaar geleden ook vooraan bij hun concert in het Evoluon. Dat was episch! Eindhoven is dan ook een bijzondere plaats voor de band. Hun eerste albums verschenen op het Philips-label, en het Klokgebouw maakte destijds deel uit van het industriële complex van het Eindhovense elektronicabedrijf.

Het is dat ik de lente niet wil overslaan, anders zou ik bijna willen dat het al 11 juni was!

Rendez-vous @ Mairie

In 1989 maakte ik mijn eerste radioprogramma voor wat toen nog de SLOH heette: de Stichting Lokale Omroep Heumen. Niet lang daarna werd dat Unique FM, later GL8. De omroep zond uit vanuit het inmiddels gesloopte sportcomplex De Veldschuur in Malden, waar Lenie het horecagedeelte bestierde. We hadden gelijk een enorme klik en tot op de dag van vandaag zien we elkaar regelmatig. Haar Eric en mijn Peet kunnen het ook heel goed met elkaar vinden, dus dat is altijd gezellig.

Gisteren bezochten ze ons weer in IJsselstein. We waren al eens samen gaan eten bij Brasserie 1560, maar sinds zij hun naam veranderd hebben in Bistro Mairie hebben ze daar zulke sprongen gemaakt, dat we er graag opnieuw langsgingen. Tot onze grote verrassing was sommelier Sem na een korte afwezigheid ook weer present.

Over surprises gesproken: ik koos voor het verrassingsmenu. Dat noemen ze daar Carte Blanche, dus dûh… Weer heerlijk zitten smikkelen! Minder verrassend, maar eerder een traditie als ik bij Mairie eet, is het kaasplankje als toetje. Daar serveren ze op mijn verzoek dan altijd een portproeverijtje bij. Ik word daar zo blij van… 🤗

In alle opzichten een heerlijke avond!