Als ik eind volgende week terugkom in Romagne-sous-Montfaucon is de maïs waarschijnlijk al geoogst, want die staat nu op knappen.
Tegen die tijd is mijn bovenbeen hopelijk ook weer de oude, want mijn poezenvriendinnetjes hebben een sadistische manier om hun liefde te laten blijken
Hier op het Franse platteland vind je overal mobiele wasstraten: in de stal, de poezenhangar en de wei. Ik word altijd heel zen als ik daarnaar kijk (of het onderga…)
Ik heb mijn roeping wel gevonden. Als kind al schreef ik graag opstellen en werkstukken, en toen ik in het jaar 2000 nieuwtjes voor MEGA Media schreef, werd ik ‘ontdekt’ door Ron Heijmans. Hij was uitgever van het vakblad Muziek en Beeld, waar ik als redacteur – en later hoofdredacteur – aan de slag kon. Niets leuker dan nieuws en informatie te verspreiden waar anderen iets mee kunnen. Toen ik het vakblad verliet, bleef ik dat dan ook gewoon doen.
De input voor die stukken komt natuurlijk niet uit de lucht vallen. Dat vereist een sterk netwerk en betrouwbare bronnen. Minstens even belangrijk: mensen moeten je vertrouwen en je het nieuws gunnen.
Het onderhouden van contacten is ‘ongoing business’ en nog altijd volg ik dagelijks vele gerenommeerde websites en nieuwsbrieven. Een daarvan is Weekly Wav van Stan Steeghs, een marketeer die ik leerde kennen toen ik veel voor Warner Music deed. In zijn recentste nieuwsbrief stond een zin waarop ik aansloeg.
Deze zag ik al een tijdje aankomen en ging ik natuurlijk niet missen. Dus midden op de snelweg even stil gaan staan om een foto te nemen… #geintjenatuurlijk
Het huis in Romagne-sous-Montfaucon stamt uit 1926, dus de meeste scharnieren ook. Zojuist ben ik ze met WD40 allemaal langsgelopen en nu piept er geen deur meer. Ik kan daar heel gelukkig van worden…
Met ingang van 1 januari 2026 stopt KRO-NCRV presentator Frits Spits (77 jaar) na 52 jaar als radiomaker en gaat hij met pensioen. “Ik heb besloten om te stoppen omdat ik voel dat het daar nu de tijd voor is,” licht Frits zijn besluit toe.
Frits Spits: “Radio maken is het mooiste wat er is. Maar ik merk ook dat het me steeds meer energie kost en ik wil dit niet ten koste laten gaan van mijn luisteraars en mezelf. De voorbereiding samen met de redactie, het lezen van al die mooie boeken die ik wil bespreken, het uitzoeken van de juiste muziek, het is prachtig om wekelijks te doen, maar ook intensief.”
“Ik heb 52 jaar radio mogen maken voor de publieke omroep en in al die jaren luisteraars mogen vermaken, aan het denken mogen zetten, mogen troosten met woorden en muziek, mogen inspireren om nieuwe muziek of boeken om te ontdekken. Daar ben ik enorm blij mee en dankbaar voor.”
Het heeft weinig nut nog reclame te maken voor Prince: The Dutch Experience, want deze lezing van Edgar Kruize was eenmalig. Het goede nieuws is: dat gold eigenlijk ook voor de twee eerdere voorstellingen. En als je weet dat hij begin volgend jaar een compleet geüpdatete versie uitbrengt van zijn gelijknamige boek, zou het me niet verbazen als er nog weleens een vierde kans komt.
Zoals de titel al aangeeft, besprak Edgar in deze lezing de speciale band die Prince (en zijn bandleden) met Nederland had. Althans, hij maakte in drie uur tijd een selectie uit de vele anekdotes die hij had kunnen vertellen. Vandaar dat deze voorstelling weer heel anders was dan de vorige twee, en er is nog ruim genoeg te vertellen in een eventueel vervolg.
Zodra we wisten dat we naar IJsselstein gingen verhuizen, bijna op de kop af vijf jaar geleden, kochten we voor in ons nieuwe appartement een kunststof skyline van ons nieuwe stadje. Al die tijd heeft dat op ons dressoir gestaan, maar vanmiddag hebben we het eindelijk opgehangen. Zonder boren of schroeven, maar met nanotape, dus ik houd mijn hart vast.
Je ziet op deze ‘city shape’, van links naar rechts: