Prada bijgezet in Romagne

Koningsdag. Best wel een mooie dag om ons koninginnetje de laatste eer te bewijzen. Vanochtend hebben we haar bijgezet in het columbarium van Romagne-sous-Montfaucon, waar mijn vader 10 jaar geleden de eerste bewoner was. Hij heeft vanaf nu gezelschap van Prada, als eerste dier. Ik ben dankbaar, blij en trots dat het gemeentebestuur zo meelevend en vooruitstrevend was om ons hiervoor officieel toestemming te verlenen. Waar een klein dorp groot in kan zijn. En uitvaartonderneming Vassart Claudel heeft het allemaal keurig geregeld. Un grand merci!

Ik heb bij Prada een document achtergelaten, waarin ik verwoord heb wat wij nu moeten missen. Dat schreef ik niet lang na haar overlijden, dus de scherpe randjes zijn er nu wel een beetje af. Maar het gemis blijft en ik zou er heel wat voor over hebben om… 😿

Nou ja, Prada is weer thuis en dat geeft toch een goed gevoel 😻🐾

Pap als broekie op het internaat

17 april. We moeten het vandaag alweer precies 10 jaar zonder mijn vader stellen. Wat is er inmiddels een hoop gebeurd waar hij geen weet van heeft. Gelukkig ook maar, in sommige gevallen.

De herinneringen zijn ontelbaar en heel dierbaar. Alleen maar leuke herinneringen eigenlijk. Wat hebben we veel gelachen en meegemaakt met zijn allen! En soms komt er onverwacht een nieuw aandenken bij. Een paar weken geleden was ik met mijn beste vriend op pad en kwamen we langs het schippersinternaat in Vreeswijk, waar mijn vader en zijn broers op gezeten hebben. Tegenwoordig is dat een appartementencomplex. We werden door een van de huidige bewoonsters binnengelaten en troffen in de hal oude foto’s van toen. O.a. van het jaar waarop mijn vader, als 8-jarige, op het internaat kwam. Ik dacht hem al gelijk te herkennen, en mijn ome Leen (zijn jongste broer) heeft bevestigd: dit is hem! Keurig, waarschijnlijk op instructie van de fotograaf, met de benen over elkaar en de handen op de knieën. Pap zal het me vergeven dat ik in eerste instantie dacht dat dit een meisje was 😉

Ik hou van je pap, en ik zou meer dan ooit willen dat je er nog was! ❤️

In mijn nek gespuugd

Ken je deze dingen? Het zijn automatische verstuivers, die ervoor zorgen dat bijvoorbeeld je toilet 24/7 die wilde frisheid van limoenen (of een ander luchtje) heeft. Je kunt ze zo afstellen, dat ze elke 9, 18 of 36 minuten uit zichzelf een ‘pufje’ geven. De onze is op 36 minuten ingeregeld.

Maar wanneer ik ook naar de WC ga, ik word altijd door dat ding in mijn nek gespuugd! Er zal wel een Werner-detectie opzitten, denk ik, of hij vindt dat ik stink 😪