Nieuwjaarswens 2023

Lieve vrienden,

Of ik altijd in Romagne (Frankrijk) ben. En dan vooral bij ‘die poezen op de boerderij’. Dat vragen mensen mij vaak. En het antwoord is dan ‘nee’, gevolgd door ‘helaas’ . Maar we zijn er wel zo vaak mogelijk. Zeker het afgelopen jaar. We hadden namelijk wat in te halen van de twee jaren daarvoor. U weet wel… Toch kijk ik ernaar uit om de komende jaren ook weer eens andere delen van Europa (de wereld?) te gaan verkennen.

Er viel het afgelopen jaar sowieso weer veel te genieten. En dat doen we graag. Zonder van dit bericht een zakelijk uithangbord te willen maken, ben ik er trots op dat 2022 een recordjaar was voor mijn bedrijf. Dank aan al mijn werknemers voor hun inzet! En aan mijn opdrachtgevers natuurlijk, die al dat genieten mede mogelijk gemaakt hebben. En minstens zo belangrijk: dit stelde ons mede in staat om onze Prada te voorzien van de best mogelijke zorg, want dat verdient onze oude dame. Het is niet iedereen gegeven dat te doen, en ik moet niet denken aan de afwegingen die je dan moet maken. Ik realiseer me regelmatig dat veel mensen het minder hebben dan wij. Dat niet alles vanzelfsprekend is. Dat hard werken helpt, maar dat geluk ook een rol speelt.

Ik vind mezelf een geluksvogel. In 2022 was ik 26 jaar getrouwd met Peet (dat was ook dit jaar een mooi feestje), Prada is al 15,5 jaar bij ons (óók elke dag een feestje), ik ben gezond (op een nasty griep begin november na, maar nog geen corona gehad), en we wonen alweer bijna twee jaar heerlijk in IJsselstein, met Romagne als geweldige uitvalsbasis. Ver genoeg weg, maar toch dichtbij. Wat ‘dichtbij’ betreft: ik creëer meerdere geluksmomentjes per dag door simpelweg naar het raam te lopen en te genieten van ons uitzicht op de ‘Grootste Kerstboom’ ter wereld. Geluk zit soms ook in hele grote dingen . We zijn een paar weken geleden trouwens ook in die kerstboom/zendmast geweest en ook daar werd ik heel blij van.

Ik hoop dat iedereen die dit leest in 2023 óók als een blij ei over de aarde mag stuiteren. Daar wordt het volgens mij een stuk gezelliger van. Eerst nog even afwachten wat de jaarwisseling brengt, want wát een gemiste kans dat het vuurwerkverbod van de afgelopen twee jaren niet gewoon gehandhaafd is! On a positive note: wij zien hier op de 9e etage het (sier)vuurwerk van alle steden en dorpen in de omgeving. Wat me eraan herinnert dat ik de luchtroosters nog dicht moet doen, want kruitdampen hebben de neiging om op te stijgen (en niet bij de 8e verdieping te stoppen).

Ik wens je voor 2023 een goede gezondheid, alle geluk en een brede glimlach. Want zoals mijn vader al zei: daar bereik je het meest mee.

Dagje hoofdstad

Vandaag schaamteloos een toeristisch dagje Amsterdam gedaan. Om te beginnen eigenlijk per ongeluk het Museum Van Loon bezocht, het voormalig woonhuis van de rijke familie Van Loon, dat is opengesteld voor publiek. Daar verbaasde ik me, behalve over de entreeprijs van 12 euro, over het enorme detail in dit schilderij (op de hoofdfoto een fragment). De familie had overigens enkele eeuwen geleden zijn fortuin vergaard met de ‘Surinaams-Nederlandse plantage-economie’, wat ik een bijna charmante manier vond om slavernij te omschrijven.

Daarna maakten we met een (door vrijwilligers prachtig onderhouden) historische tram een rondje door het centrum. ‘Vroeger’ kostte dat schijnbaar 11 (gulden)cent, tegenwoordig 9 euro. Inflatie…

Maar we gingen eigenlijk voor het Amsterdam Light Festival. Gewoontegetrouw genoten we daarvan vanaf een rondvaartboot. Je kunt je voorstellen wat gebeurt met zo’n boot vol mensen, terwijl het buiten relatief koud is: al het glas besloeg al vóór de afvaart. Gelukkig zat ik naast een raampje dat open kon.

Tot besluit aten we lekker bij Grand Café Restaurant 1e Klas op het Centraal Station. Daar vandaan hebben we zojuist weer de trein naar huis genomen.

Meer foto’s:

Lees verder “Dagje hoofdstad”

Bezoek aan de Gerbrandytoren

Kijken naar de ‘Grootste Kerstboom’ is al geweldig, maar er in kijken is helemáál spectaculair! Vanavond mochten we op uitnodiging van de organisatie de Gerbrandytoren (in de volksmond ‘de zendmast van Lopik’) in. Niet helemaal naar de punt op 372 meter hoogte (hoger dan de Eiffeltoren!), maar wel tot de eerste ring op de 16e verdieping. De verdiepingen daaronder worden tegenwoordig als datacenter verhuurd, hoorden we. Allang blij dat er een lift in de mast zit .

We hadden geluk: het was kraakhelder weer. Daardoor was het zicht rondom geweldig! Je moet maar van me aannemen (de glazenwasser komt niet zo hoog) dat je op de eerste foto hieronder foto ons appartementencomplex ziet liggen. Links van de tuidraad zie je de kerk staan, en aan de rechterkant ervan staat ons gebouw.

We kregen ook nog wat uitleg over de toren, zowel in zijn hoedanigheid als zendmast als ‘kerstboom’. Dat we dit jaar weer van de boom kunnen genieten, is overigens min of meer een gunst van de organisatie. Die wilde na twee coronajaren per se het baken weer optuigen, al moest daardoor wel een beetje op de reserves worden ingeteerd. Hopelijk trekken ze dat volgend jaar recht, als de kerstboom voor de 25e keer wordt neergezet.

Overigens had ik verwacht dat de elektriciteit voor de 120 lampen de grootste kostenpost zou zijn, maar dat blijkt niet zo te zijn. Dat is nl. juist de energiezuinige ledverlichting. Het meeste geld wordt jaarlijks gestoken in het in de mast hijsen van de lampen. Dat is gevaarlijk, specialistisch werk, wat bovendien goed verzekerd moet worden.

Na afloop van ons bezoek gingen we weer met het 6-persoonsliftje naar beneden. Zo vlak onder de toren blijkt wat een imposant bouwwerk dat is. Vanuit die positie onmogelijk in één stuk op de foto te krijgen. Geweldig om ook eens de binnenkant te hebben kunnen zien!

Meer foto’s:

Lees verder “Bezoek aan de Gerbrandytoren”

Portproeverij

Na bijna twee jaar IJsselstein aten we vanavond voor het eerst bij Brasserie 1560. Dat beviel uitstekend! Omdat Peet niet wéér op een compromitterende dinerfoto wilde, mocht ik dit keer poseren bij het pièce de résistance: een kaasplankje (met kaas naar keuze), vergezeld van een portproeverijtje (vier glaasjes; die andere vier hoorden bij het kaasplankje van Peet 😉 ). Heerlijk!

Ontsteking Grootste Kerstboom: vaag verhaal

Wat ik niet wist, is dat de ontsteking van de Grootste Kerstboom al de hele dag een happening is in het centrum van IJsselstein, met een gezellige lichtjesmarkt. Nadat we daar overheen gewandeld hadden, gingen we naar het Fulcotheater, waar sponsoren en vrienden ontvangen werden met een drankje. Vervolgens liepen we gezamenlijk naar het Podium, waar plaatselijke talenten DJ Sem en Melanie Ryan, en hoofdact Xander de Buisonjé het publiek opwarmden. Er waren wel een paar duizend mensen afgekomen op hét evenement van het jaar.

Blij dat ik het spectaculaire ‘moment suprème’ in een video heb kunnen vastleggen! Euh…

Vriend van de Grootste Kerstboom

Heel trots om in dit rijtje met Vrienden van de Grootste Kerstboom te staan. Samen met een aantal andere lokale bedrijven waarvan we sinds onze komst naar IJsselstein al de hulp hebben ingeroepen.

Bij Bar Brasserie Joris hebben we al lekker gegeten, bij notariskantoor Blokhuis & Duinstra tekenden we het koopcontract voor ons appartement, Dierenkliniek IJsselstein ondersteunt ons liefdevol m.b.t. Prada, we hebben al een paar keer een sloep gehuurd bij Jachthaven Marnemoende, Stigho Electro legde een extra groep aan voor de inductiekookplaat en hing verlichting bij ons op, en dankzij de screens van Ventana Zonwering & Interieur hebben we de zomer overleefd 😉

En nu leveren we dus zelf ook onze bijdrage aan een jaarlijks fenomeen waar heel veel mensen plezier van hebben. Niet in de laatste plaats wijzelf, want de Gerbrandytoren/’zendmast van Lopik’/Grootste Kerstboom staat a.h.w. in onze voortuin, dus ik kan ernaar kijken wanneer ik maar wil. En dat ga ik de komende maand weer volop doen!