Pa’s lunch

Ter gelegenheid van deze knappe kerel, die vandaag 83 had moeten worden, ging ik met de twee eerste vrouwen uit mijn leven – mijn moeder en zus – uit lunchen. Dat was supergezellig en erg lekker. En pap was er toch een beetje bij, want ik had zijn sokken aan 😄.

Hier zouden we een gewoonte van moeten maken 😉

Meer foto’s:

Lees verder “Pa’s lunch”

WereldRadioDag

Gut, het is WereldRadioDag, hoor ik net. Maar even een paar kiekjes uit mijn 30-jarige radio’carrière’ dan, die inmiddels alweer ruim 5 jaar achter me ligt.

  • De hoofdfoto (genomen tijdens mijn allereerste programma De SensatieGeneratie, op Radio Ridderkerk) is genomen toen kleurenfoto’s nog niet bestonden
  • De tweede kiek is van een reünie van Unique FM in Heumen, waar ik eenmalig mijn jaren ’90-programma ArtyShock nieuw leven inblies
  • De derde is genomen tijdens de roemruchte vrijdagavond (de mooiste avond voor een radiomaker) bij Roulette FM
  • Op de vierde foto zie je mijn toenmalige thuisstudio, waar ik mijn programma Carte Blanche de laatste jaren maakte voor acht verschillende lokale en internetzenders

30 heerlijke jaren waarin ik sommige van mijn beste vrienden heb leren kennen!

#WereldRadioDag #WorldRadioDay

Prada maakt grote (en snelle!) vorderingen

Ik schrijf hier over de dingen die me bezighouden. En de laatste tijd is dat vooral onze poes Prada. We proberen zowel haar suikerziekte als haar schildklierprobleem onder controle te krijgen. Om te voorkomen dat we veel glucosemetingen moeten doen door een bloeddruppeltje af te nemen, heeft Prada afgelopen maandag een FreeStyle Libre opgeplakt gekregen. Die lees je gewoon uit via een app op je telefoon. Experimentje, want die dingen zijn eigenlijk voor mensen bedoeld. Tegelijkertijd zijn we begonnen met het toedienen van 2 druppeltjes Leventa, om de schildklier onder controle te krijgen. Ook hebben we – omdat bleek dat Prada weer zelf insuline begon aan te maken – de dosis insuline die we toedienen verlaagd van 5,0 naar 0,5.

Elke keer als ik langs Prada loop, haal ik even mijn telefoon over de sensor, waardoor je een goed beeld krijgt van hoe de glucosespiegel in haar bloed zich over de dag ontwikkelt. De resultaten zijn deze week fenomenaal. Als je de daggrafieken van dinsdag, woensdag, donderdag en vandaag met elkaar vergelijkt, valt op dat de piek steeds lager wordt, en de waarden steeds meer in de veilige zone vallen. De afgelopen 24 uur lagen die zelfs 99% van de tijd in het groene vlak van de grafiek.

Lees verder “Prada maakt grote (en snelle!) vorderingen”

Sensor says no… 🙁

Sinds maandag heeft Prada een FreeStyle Libre op haar lijf; een sensor waarmee we via een app op de telefoon het glucosegehalte in haar bloed kunnen meten. Kwestie van de telefoon bij de sensor houden en wachten op een piepje. Het is letterlijk zo ‘gepiept’. Meestal. Want vanmorgen en vanmiddag kregen we op vrij cruciale momenten opeens de melding ‘sensorfout’ en kon er dus geen meting plaatsvinden. Ach, er gaat stroom doorheen, dus what was I thinking dat het allemaal vlekkeloos zou gaan? 😆

Maar toch, begin van de middag is traditioneel het moment van de grootste dip. Zo’n zes uur na de toediening van de insuline (hoe weinig ook, we hoefden maar een halve eenheid te geven, terwijl we vorige week nog op 5 eenheden zaten). En net op dat moment weigerde de app dienst, terwijl ik precies op dat moment het idee had dat Prada langzaam een wegtrekker lag te krijgen. Of ze was extreem lui, dat komt ook nog weleens voor. Maar ja, geen meting = geen referentie = lichte vorm van paniek. Zeker omdat ik alleen thuis was en Peet de auto mee had, dus even naar Dierenkliniek IJsselstein rijden zat er niet in.

Lees verder “Sensor says no… 🙁”

Voortaan kunnen we Prada ‘uitlezen’

Zojuist weer met Prada bij Dierenkliniek IJsselstein geweest. Om te kijken hoe ze het insulineloze weekend doorgekomen is, en dat is gelukkig prima gegaan. Sterker nog: haar glucose was vanochtend 16,7, waardoor we in overleg met de arts maar 1 eenheid insuline hoefden te geven (standaard stonden we tot haar hypo van vrijdag op 5 eenheden).

Vijf uur na de toediening moesten we nogmaals haar glucose meten om het effect van die kleine dosis insuline te zien. Toen was de uitslag 4,9. Goed nieuws, want de waarde moet tussen de 6 en 9 zijn. We zitten dus goed in de richting.

Lees verder “Voortaan kunnen we Prada ‘uitlezen’”

Prada met ‘hypo’ naar dierenarts

Onze Prada heeft de middag weer doorgebracht bij haar vriendinnen van Dierenkliniek IJsselstein. Net op het moment dat we iedere geïnteresseerde – naar waarheid – vertellen dat ze de laatste week weer wat levendiger wordt, wat meer speelt en makkelijker op het bed springt (foei!), leek het haar een goed idee een ‘hypo’ te krijgen. Dat is een slechte reactie op een soort overdosis insuline. Daardoor kunnen poezen in coma raken en zelfs overlijden.

Gelukkig kwamen we er snel achter dat ze niet meer wilde opstaan en konden we haar met druivensuiker ‘bijbrengen’. Daardoor steeg de glucosewaarde in haar bloed van ‘onmeetbaar laag’ naar 1,7, maar dat moet ergens tussen de 6 en 9 zijn. Daarom zijn we toen gelijk met haar naar de dierenarts gegaan. Die raadde aan om haar te laten blijven, zodat ze haar bloedwaarden daar via een infuus weer op peil konden brengen. Bij het afrekenen zei ik nog gekscherend dat Prada waarschijnlijk de duurste poes van IJsselstein is. Dat beaamde de dierenarts volmondig… 🙀

Lees verder “Prada met ‘hypo’ naar dierenarts”

Wim Daniëls spreekt mijn taal

Erg leuke voorstelling van Wim Daniëls, waarin de taalassociaties en toelichtingen over elkaar heen buitelden. Vaak geestig, soms met oprechte verontwaardiging en altijd leerzaam. De zin waar ik het 100% mee eens ben: ‘Alles aan taal is mooi’.

Op een tafeltje buiten de zaal lagen zijn boeken. Bij interesse mocht je een boek meenemen en thuis betalen. De prijs en het rekeningnummer stonden op een briefje in het boek. Ik koos deze. Onder het genot van een pilsje gelijk afgerekend.

Mooie avond!