Platen-1-Daagse

Op 1 november 1995 begon ik aan mijn eerste baan binnen de entertainmentbranche. Dat is overmorgen dus 24 jaar geleden. Na Music Plus volgden nog Music Shop, MEGA Media, Home Entertainment en iMediate (en, ook alweer bijna 10 jaar geleden, Werner Bros.).

In die tijd heb ik veel leuke mensen leren kennen. Sommigen zie ik nog steeds (omdat ze net als ik dapper standhouden, alsof ze een klein Gallisch dorpje zijn in entertainmentland). Anderen hebben de branche in de loop der tijd verlaten en/of volg ik nog via bijv. Facebook of LinkedIn. Maar niets is mooier dan persoonlijk contact.

Des te leuker dat Wendy Stubbe en Fred van der Flier het initiatief namen om een flink aantal ‘oudgedienden’ weer eens bij elkaar te brengen. Leuk om sommigen na lange tijd weer te zien en bij te praten. Deze Platen-1-Daagse verdient zeker een vervolg!

Eitje voor tijdreizigers

Vannacht gaat de klok een uur terug. Sommige mensen schieten daar spontaan van in een najaarsdepressie, maar ik heb er gelukkig weinig last van. Gelukkig maar, want de afgelopen maand hebben Peet en ik, voor dat ultieme jetlag-gevoel, heel wat tijdzones getrotseerd:

  • Amsterdam > Singapore: +6
  • Singapore > Cairns: +2
  • Cairns > Sydney/Melbourne: +1
  • Adelaide: -0,5 (?!?!)
  • Adelaide > Singapore: -2,5
  • Singapore > Amsterdam: -6

En vannacht gaat de klok dus weer een uur terug. Ik lach daarom!

Round-up Aussie-‘weetjes’

Registreren, documenteren, databases aanleggen, kennis en ervaringen delen, mensen inspireren… dat zijn dingen waar ik extreem gelukkig van word. Daarom vind ik het ook heerlijk om tijdens vakanties veel foto’s te maken en reisverslagen te schrijven. Kleine moeite om een selectie daarvan vervolgens te delen. Wie weet lees je er iets nieuws in en/of doe je ideeën op voor een eigen vakantie. Nothing beats the real thing.

En dan nog zijn er heel veel verhalen en ‘weetjes’ die ik de afgelopen vier weken niet kwijt heb gekund. Dit is een van mijn favorieten: de Aboriginals geven hun cultuur door via verhalen, zang en dans. Over letterlijk alles is een lied gemaakt. Daarmee worden ook de grenzen van hun territorium aangegeven. Dus als een lid van een bepaalde stam op een plek terechtkomt waarover hij niet kan zingen, dan kan hij er donder op zeggen dat hij op het terrein van een andere stam terechtgekomen is. Dat vind ik mooie verhalen…

En dan vielen ons nog een heleboel dingen op in de categorie ‘random facts’:

Lees verder “Round-up Aussie-‘weetjes’”

Sightseeing Singapore, een militaire operatie

Reizigers met Singapore Airlines die op Singapore een overstap hebben van tussen de 5½ en 24 uur, worden in de gelegenheid gesteld een gratis sightseeing tour door de stad te maken. Een mooie service van Singapore Airlines, Changi Airport en de VVV van Singapore. Omdat wij de vakantiemodus/standje toerist zolang mogelijk wilden handhaven, besloten we ons daarin onder te dompelen.

Helaas leek de oudere dame van de afhandeling onderdeel van een Melkert-project. Nu viel het ons op de heenweg al op dat in Singapore nog zoveel senioren aan het werk zijn, maar dat zijn vaak bekwame mensen. Ik heb echter zelden zo weinig licht zien branden op een etage als in de hersenpan van deze mevrouw. Ze gooide al onze papieren (paspoorten, boarding passes, immigratieformulieren) op één hoop en raakte acuut het overzicht kwijt. Mijn naam werd ingevuld bij de gegevens van Petra, ze zette de stempels (niet minder dan drie) op de verkeerde plek, gaf mij het volgnummer van Peet en andersom, raakte mijn visumkaart voor Singapore kwijt (gelukkig was op de heenweg al een stempel in mijn paspoort gezet)… Het hield niet op.

Uiteindelijk hebben we haar nooit duidelijk kunnen maken dat ik Werner ben en de vrouw in mijn gezelschap Petra, en moesten we zelf de lijst maar invullen. Later werden we er nog op aangesproken dat ik vergeten was op het formulier aan te geven dat ik een man ben, maar ik wist het gewoon allemaal even niet meer…

Lees verder “Sightseeing Singapore, een militaire operatie”

Derde dag op Kangaroo Island ❤️

Kangaroo Island is een superbestemming! Ik had dan ook verwacht dat het er veel drukker zou zijn. En dat er wel ergens een aanlegsteiger voor cruiseschepen zou zijn. Dat is dus niet zo. Je bereikt het eiland per ferry of per vliegtuigje. En excursies waarmee je in één dag per bus langs een aantal highlights gereden wordt, zijn behoorlijk populair. Ik denk dat je Kangaroo Island (en jezelf) daarmee tekort doet. Wij zijn er drie dagen geweest, en dan kun je – behoorlijk op je gemak – heel veel zien en doen.

Vandaag was onze laatste dag op het eiland. Vanuit ons geweldige hotel Kangaroo Island Wilderness Retreat reden we naar het KI Wildlife Park in Parndana. Ik krijg van dieren namelijk nooit genoeg. Het is in feite gewoon een dierentuin, maar dan met veel meer interactie. En daar gingen wij voor. Extra bijzonder was, dat dit precies de tijd van het jaar is dat de jonge wallaby’s en kangoeroes de buidel verlaten. Dat bleek ook wel…

We waren net op tijd om onder begeleiding van een medewerker bij de koala’s naar binnen te mogen. Wat zijn die onwaarschijnlijk fotogeniek! Degene op de foto hierboven had een kleintje bij zich. Die zat in dat donkerbruine velletje vóór haar op de boomstam. Desondanks was ze al zo aan mensen gewend, dat ze zich graag liet aaien.

Daarna had ik eindelijk de gelegenheid om een cassowary in het echt te fotograferen. Je hebt gelijk het idee dat je in de oertijd rondloopt. Zoals ik al eerder heb uitgelegd, zijn cassowary’s van levensbelang voor het voortbestaan van het regenwoud, omdat ze helpen de zaden van de grootste bomen te verspreiden en te doen ontkiemen.

Lees verder “Derde dag op Kangaroo Island ❤️”

Tweede dag op Kangaroo Island ❤️

“Waarom zou je tegen betaling naar zeeleeuwen gaan kijken, als je ze op het strand ernaast gratis kan zien?”, had de autoverhuurder gisteren gezegd, toen hij de highlights van Kangaroo Island met ons doornam. Die redenering konden wij volgen, en dus togen we vanochtend naar Bales Beach Aquatic Reserve. Een mooi strand, maar daar bleken de zeeleeuwen helaas vrijaf te hebben. We gingen dus toch maar een deurtje verder.

In Seal Bay Conservation Park konden we onder begeleiding van een gids het strand op, waar we tot 10 meter van de zeeleeuwen konden komen. De dieren zijn daar zo gewend aan ‘bezoek’ op hun territorium, dat ze zich niets van ons aantrokken. Dat ze zich op die plek erg op hun gemak voelen, blijkt wel uit het feit dat ze 30 jaar geleden (vóór de oprichting van het park) hun jongen 5 km. verderop ter wereld brachten, en tegenwoordig aan de randen van het strand. Omdat hun aartsrivalen – de witte haai en de orka – de bewegingen van de zeeleeuwen nauwgezet volgen, betekent dit wel dat ook die zich er nu vlak aan de kust bevinden. Zwemmen in zee wordt aan dat strand dus afgeraden.

Laat ik de zeeleeuwen trouwens gelijk de credits geven die hen toekomen: ze lijken aartslui op het strand te liggen, maar eigenlijk zijn ze gewoon moe. Ze jagen zo’n 50 tot 100 km. uit de kust op vis en doen dat drie dagen aan een stuk, zonder pauzes of slaap. Vervolgens hebben ze weer drie dagen nodig om hiervan bij te komen, en dat is dus wat ze hier op het strand doen.

Na afloop van ons bezoek hebben we er zo’n typisch Australische outback-hoed gekocht. Die wilde Peet graag hebben… 😎🤥🤭

Lees verder “Tweede dag op Kangaroo Island ❤️”

Eerste dag op Kangaroo Island

Vanochtend moesten we al vroeg op. Onze vlucht naar Kangaroo Island vertrok al om 9.30 uur, en een uur van tevoren moesten we op het vliegveld zijn. Omdat we met een klein vliegtuigje vlogen (20 personen), mocht alleen handbagage van maximaal 7 kg. per persoon mee. De koffers met onze resterende spullen moesten we dus nog ergens afgeven en we moesten ook onze huurauto nog inleveren. Dat was een Kia Rio en ik moet zeggen: dat is een fijne auto.

Op Kangaroo Island stond onze nieuwe huurauto klaar; we waren geüpgraded naar een SUV, een Nissan Xtrail. Ook niks mis mee, en zijn offroad-kwaliteiten zijn prima. Want de man van verhuurbedrijf Hertz Australia vertelde weliswaar dat we met de auto alleen op asfaltwegen mochten rijden, maar vervolgens beval hij wel een paar bezienswaardigheden aan die alleen via onverharde wegen bereikbaar waren. Hij zou het niet verder vertellen 😉.

Lees verder “Eerste dag op Kangaroo Island”

Brandgevaar op Kangaroo Island

Het gecontroleerd platbranden van stukken bos en landbouwgrond is een standaardprocedure in Australië, om een aantal redenen: het vuur doodt onkruid en ongedierte, de as fungeert als compost en bevordert de vruchtbaarheid van de grond, en veel bomen en gewassen (waaronder eucalyptusbomen en bepaalde soorten orchideeën) hebben het vuur zelfs nodig om zich te kunnen voortplanten.

Ongecontroleerde branden daarentegen vormen een gevaar voor mens en dier, en verwoesten elk jaar enorme gebieden, huizen en andere bezittingen. Sinds wij hier zijn, zijn er al verschillende grote bosbranden geweest, ontstaan door onoplettendheid of door opzet.

Overal hier op Kangaroo Island – en ook elders in Australië – wordt voor de gevaren gewaarschuwd. Overal plekken zijn aangewezen waar mensen zich in geval van een uitbraak moeten melden. Dan kunnen de hulptroepen hun inzet op die verzamelplekken richten, i.p.v. in alle individuele huizen op zoek te moeten naar overlevenden.

Best confronterend om overal dit soort borden tegen te komen, maar ik hoop vooral dat het de waakzaamheid van de mensen hier bevordert.

Adelaide for a day

Door een beetje onevenwichtige verdeling van de reis, moesten we vandaag 464 km. rijden om vanuit Mount Gambier in Adelaide te komen. Ongeveer de afstand tussen Amersfoort en het huis in Noord-Frankrijk, zeg maar 😎. Morgenochtend vertrekken we voor drie dagen naar Kangaroo Island, waarvan we dinsdagavond terugkeren in Adelaide. Woensdagochtend vliegen we alweer terug naar Nederland.
Met andere woorden: wilden we nog iets van Adelaide zien, dan moesten we daar vandaag z.s.m. zien aan te komen. Dat had bij nader inzien beter gepland kunnen worden, maar door drukte hebben we dat blijkbaar over het hoofd gezien bij het doornemen van het voorstel van Tenzing Travel.

We stonden vanochtend dus om 7 uur op. Dat vind ik vrij vroeg voor een vakantie. Omdat het seizoen blijkbaar nog niet echt begonnen is, konden we voor het ontbijt nog niet gebruikmaken van het restaurant van het hotel, maar dat kon wel op de kamer gebracht worden. Vooruit dan maar… 😉.

Uiteindelijk vertrokken we tegen 8.30 uur. Omwille van de tijd besloten we niet de kustroute te volgen, maar de snellere grote weg. Die was grotendeels tweebaans, en je mocht er 110 km. per uur. Wij vonden 100 trouwens vaak hard genoeg. Het leuke van Australië is wel, dat zelfs de snelweg door prachtige landschappen gaat. Indrukwekkende heuvels, strakke wijnvelden en vlakke stukken wisselden elkaar af. We stopten onderweg een paar keer voor koffie. De cappuccino van Cafe Lito in Penola is een aanrader. Iets na 14.00 uur kwamen we – na een kilometers lange, steile afdaling, die tot in de stad doorging – bij ons Mercure Grosvenor Hotel in Adelaide aan. En guess what? Daar werden we voor het eerst in een week door de zon begroet!

Lees verder “Adelaide for a day”