Dit zijn pas foto’s

Ken je dat? Als je pasfoto’s laat maken, krijg je er vijf, waarvan je er maar eentje nodig hebt. Maar bij de volgende gelegenheid waarop je weer een fotootje nodig hebt, kun je die resterende vier nergens meer vinden. Hoewel ik de pasfoto’s altijd op dezelfde plek opberg, heb ik dat elke keer. En de foto’s die er nog wel liggen, ontberen elke vorm van geloofwaardigheid.

Vanmiddag, toen wij een internationaal rijbewijs gingen halen voor onze Australië-trip, overkwam het me opnieuw. Dus maar weer een setje pasfoto’s laten maken. Dit keer liet ik ze ook aan me mailen. Dan kan ik ze tenminste fysiek én digitaal kwijtraken… 😅

Internationale Kattendag

Van alle liefste poezen ter wereld die ik hier vandaag zag, is dit voor mij de allerliefste. Prada, de onbetwiste koningin van het arrogant kijken. Of ach, houd het maar gewoon op de onbetwiste koningin.

Ze is haar wilde, Franse boerderijharen nooit helemaal verloren en altijd op haar hoede. Zeker als er kinderen op bezoek zijn. Maar als Peet en ik ons straatje inlopen, komt ze ons vaak luidkeels begroeten. Zoals ze trouwens sowieso steeds meer volume gebruikt om ons duidelijk te maken dat ze wat wil. Naar buiten, toch weer naar binnen, of nee, toch maar liever naar buiten. Het komt er eigenlijk een beetje op neer, dat ze meestal daarheen wil, waar ze op dat moment niet is.

Behalve dan als ze bij Peet op de bank ligt, bij mij op mijn tweede bureaustoel, of op ons bed. Die plekjes zijn zó favoriet, dat ze daar wel uren kan doorbrengen. En dat doet ze dan ook. Elke dag weer. Tussen de maaltijden door althans… Wat een heerlijk leven!

#InternationaleKattenDag
#InternationalCatDay

Bliksembezoek

Oké, dit was best een vreemde namiddag…

Peet had vandaag een afspraak in Den Haag, ik werkte thuis. Om 14:40 stuurt ze me een appje: ‘Doe eens gek, vanavond een visje prikken in Scheveningen?’ Dat vond ik inderdaad best gek, want het is vijf kwartier rijden hier vandaan. Maar ik denk YOLO (of woorden van gelijke strekking) en zeg spontaan ja. We spreken om 17:30 af, dus voor de zekerheid vertrek ik om 16:00.

Eenmaal in Scheveningen aangekomen, realiseer ik me echter dat Picnic om 20:00 voor de deur zou staan met onze boodschappen. In Amersfoort, wel te verstaan… In een uur tijd prakken we dus een hoofdgerecht naar binnen. Die lange, romantische, uitputtende strandwandeling zat er helaas niet meer in. Jammer, had ik echt zin in . Om 18:30 liepen we weer naar de auto…

Volgende keer plannen we ‘m anders, maar voor nu is het doel om ‘eens gek te doen’ ruimschoots gehaald…