It’s a wrap!

Foto: toepasselijk hapje tijdens de terugvlucht… it’s a wrap!

In de afgelopen 2,5 week waren we eerst drie dagen in Rome, waarna we via Napels, Santorini, Rhodos, Kreta, Athene, Nafplion, Argostoli, Corfu en Kotor naar Venetië cruiseten. Daar bleven we ook nog drie dagen. Het was dan ook precies wat het leek: een drukke, afwisselende vakantie. We hebben zoveel gedaan en gezien, dat het lijkt alsof we minimaal een maand zijn weggeweest. Daardoor was het ook een vermoeiende vakantie, haha. En een dure vakantie, dat was het ook. Luxe, maar zeker niet zo decadent als we om ons heen zagen gebeuren. Ach, Peet wordt maar één keer 50, en dat moest uitbundig gevierd worden. We leven nu. Hard voor gewerkt en goed voor gespaard.

Lees verder “It’s a wrap!”

Hotel Moresco

De afgelopen dagen zaten we in Hotel Moresco Venice en die maken het afscheid nemen best lastig. Met hun supervriendelijke personeel dat zijn talen spreekt, lekkere binnentuin, chique aankleding, uitgebreide ontbijt, happy hour met heel veel gratis hapjes, prachtige ligging, enz. Een absolute aanrader als je nog eens zoekt naar een middenklasse hotel (qua prijs) met een topklasse uitvoering van… tja, van alles eigenlijk.

Kijk bijvoorbeeld op de foto naar de presentatie van de honing tijdens het ontbijt, met een complete honingraat als basis…

UPDATE: bij het uitchecken complimenteerde ik de hotelmanager met de presentatie. Hij vertelde dat de honingraat van een lokale imker kwam, zoals veel van de producten die het hotel aanbiedt. Ik vertelde hem over het initiatief Knuffelbijen en daar was hij heel enthousiast over. Nu gaat hij kijken of hij ook een Knuffelbijenvolk kan bestellen voor zichzelf 😍

Torcello

Torcello is een oase van rust als je net uit Venetië of Burano komt (bij ons was beide het geval). Het is dan ook een uur varen vanuit downtown Venetië, met een overstap en zo. Reuze ingewikkeld voor de gemiddelde toerist. Op Torcello is o.a. de troon te vinden, die toegeschreven wordt aan Atilla de Hun. Dat was geen lieverdje, maar ik zou ook niet blij worden als ik een stenen troon had (zelfs als hij van marmer was). Hopelijk hadden ze in zijn tijd – de 5e eeuw na Christus – al kussentjes .

Die troon staat recht voor de Basilica di Santa Maria dell’ Assunta. Een kathedraal uit 639; het oudste gebouw in de lagune. Daarin is o.a. een mooi bewaard gebleven mozaïek van het Laatste Oordeel te vinden. De zuilen zijn prachtig bewerkt.

Murano en Burano

Murano, een van de eilandengroepjes waaruit Venetië bestaat, staat bekend om zijn glaskunst. Mooi om in een glasblazerij te kijken hoe dat gemaakt wordt. En Peet zou Peet niet zijn als ze de plaatselijke economie niet zou ondersteunen. Ze kocht een waxinelichtjeshouder en mocht met de maker ervan op de foto. Goed kijken, want de bijpassende jurk had ze al, en toevallig had ze die vandaag ook aan.

In de fabriek hadden de ovens een temperatuur van 1060 tot 1400 graden, ongeveer het smeltpunt van het mengsel waarmee glas gemaakt wordt. Daardoor voelde de buitentemperatuur van 28 graden behaaglijk aan. Heel eventjes althans… 🌞

Een van de dingen waar Burano bekend om is (naast het kant): de felgekleurde huisjes. Een beetje zoals Amalfi bij Napels, maar dan aan kanaaltjes i.p.v. tegen heuvels op.

Laatste halte: Venetië

De slotetappe van onze cruise, van Kotor naar onze eindbestemming Venetië, duurde bijna 24 uur. De aankomst was er een om niet snel te vergeten. Om alles goed te kunnen zien, was opnieuw de boeg opengesteld voor de passagiers. In de buurt van de bestemming kwam een loodsboot vóór ons varen. Die gidste ons feilloos en veilig de stad binnen, vlak langs enkele van de grootste attracties van Venetië, zoals het Dogenpaleis en het San Marcoplein. Ondertussen krioelden pleziervaartuigen, watertaxi’s, goederentransporteurs en gondels om ons heen. Om 12.00 uur voeren we binnen. Een mooi moment, want één voor één gingen er kerkklokken af (en er schijnen in Venetië rond de 200 kerken te zijn). Terwijl we daarvan genoten, snoven we, schat ik, ter waarde van vijf pakjes sigaretten aan fijnstof van de walmende loodsboot op. Al sloeg daar ook een deel van neer in de eerste lichte regen die we tijdens deze cruise ondergingen.

Lees verder “Laatste halte: Venetië”

Kotor

Vraag het mensen die al eens met een (cruise)schip in Kotor, Montenegro zijn geweest en je hoort waarschijnlijk: het mooiste van Kotor is de afvaart naar de volgende bestemming. Daarmee doelen ze dan op de prachtige langgerekte baai waardoor je naar open zee vaart, maar die opmerking doet Kotor zelf geen recht, vind ik.

Kotor is weer zo’n oud Middeleeuws stadje, net zoals Kerkira op Corfu gisteren. Maar anders dan Kerkira is Kotor prachtig bewaard gebleven (kwestie van onderhoud) en doet het veel kleinschaliger aan. Dit komt o.a. doordat er bijna geen hoogbouw is en veel meer leuke kleine straatjes. Sterker: in dat oude centrum is geen autoverkeer mogelijk, zodat elk transport, bijvoorbeeld om winkels te bevoorraden, met handkarren gebeurt. Ik zag wel één golfkarretje, maar dat stond klem tussen twee muren.

Lees verder “Kotor”

Corfu

Het mag duidelijk zijn: als je jeuk op intieme plekken krijgt van alles wat riekt naar toerisme, dan moet je nooit aan een cruise beginnen. Elke plaats waar schepen aanmeren, die een paar duizend vakantievierende passagiers aan land laten, is (of wordt vanzelf) toeristisch. En de ondernemers ontwikkelen vervolgens een haat-liefdeverhouding met die ‘bloody tourists’: can’t live with them, can’t live without them.

Overigens vertelde iemand van de bemanning ons gisteravond dat niet alle opvarenden van een cruiseschip zo’n reis boeken vanwege de mooie bestemmingen. Sommige, met name oudere en/of minder mobiele mensen, cruisen om zich te wentelen in de luxe aan boord. Zij verlaten het schip zelden, maar doen mee aan enkele van de vele activiteiten die elke dag worden georganiseerd, laven zich aan hun ‘beverage plan’ (waar ik al eerder over schreef), laten het geld uit hun portemonnee masseren, voor veel teveel euro’s hun voeten pedicuren of zich een peperduur haarmasker aansmeren (pun intended). En dat doen (en betalen) ze lachend. Goede zorg is immers duur 😎.

Lees verder “Corfu”

Argostoli

Op de mat in de lift stond ‘Sunday’ en uit een melding van mijn mobiel bleek dat het 1e Pinksterdag was. Aan boord van ‘ons’ schip was het echter business as usual. Normaal pakken we op zondag wat meer uit met het ontbijt dan op andere dagen (croissantjes, Engels ontbijt of pannenkoeken bijvoorbeeld), maar hier kan dat elke dag, dus ook daar kwamen geen nadere aanwijzingen vandaan. Wél meerde het schip (overigens geheel volgens planning) later in de haven aan dan op andere dagen en konden we dus iets langer uitslapen. Ah, dan begint het inderdaad op zondag te lijken!

Deze dag was Argostoli de bestemming, ook dit keer weer in een prachtige baai, op het Griekse eiland Kefalonia. Veel op het eiland was verwoest bij een aardbeving in 1953, dus veel van de hedendaagse bebouwing is relatief jong. Omdat het toch zondag bleek te zijn, besloten we het ook vandaag rustig aan te doen. We lieten ons dus niet voor 45 euro naar een 15 km. verderop gelegen strandje vervoeren, gingen niet kijken bij het leuke vuurtorentje en brachten ook geen bezoek aan dat stadje waar die film opgenomen was die we toch niet kenden.

Lees verder “Argostoli”