Bij Dijk door het slijk

Ergens op een industrieterrein in Amersfoort zit een ondernemer die dapper standhoudt. Die nog steeds muziek in fysieke vorm verkoopt.

Daarnet ben ik weer even bij Bert van Dijkhuizen langs geweest. Dat is altijd lachen. Van de kapotte bel (“Lekker rustig!”) via de koffie (“Moet je daar nog wat in?”) tot genuanceerd de branche doornemen (niet voor publicatie 😉). En een bezoek eindigt steevast met een liefdevol maar welgemeend “En nou opgerot!”.

Geweldige kerel met een hart dat minstens zo groot is als zijn mond.

Picfijn voor elkaar!

Criticasters noemen het slimme marketing en dat is het natuurlijk ook gewoon. Maar ik vind dat Picnic dat leuk doet: even een kaartje en een ‘leuke dingen tas’ omdat ze al 1.500 kg.(!) aan boodschappen voor ons gesjouwd hebben. Wat kan mij het schelen of dat klopt of niet, ik vind het attent. En een handgeschreven kaartje. Dat hadden ze ook gemakzuchtig kunnen printen.

Vanmiddag werd de bestelling trouwens afgeleverd met een vriendelijk “Hier zijn de boodschappen voor vandaag!” Zo bont maken we het nu ook weer niet, maar het klonk me goed en comfortabel in de oren 😉

Lowlands 2017 fotoverslag (zondag)

Het festival is niet regenvrij gebleven dit jaar, maar wat er viel, viel over het algemeen ’s nachts en ’s ochtends vroeg. En aangezien ik elke dag heen en weer pendel tussen Amersfoort en Biddinghuizen, was ik dus steeds precies op het goede (want droge) moment op het festivalterrein. Lucky me.

Al in de week voorafgaand aan Lowlands was aangekondigd dat de zondag de mooiste dag zou worden. Vlak vóór vertrek luidde de voorspelling ‘droog en fris’. Maar 190 C is prima op een festival! Ik toog er weer vol zin en goede moed naartoe. Ongeschoren, uit empathie met de hardcore-festivalgangers… 😉

Lees verder “Lowlands 2017 fotoverslag (zondag)”

Lowlands 2017 fotoverslag (zaterdag)

De uren die ik vrijdag op Lowlands doorbracht, was het op één stortbui na prachtig weer. Ook de tweede festivaldag waren de weergoden in een uitstekend humeur. Alleen in de vroege ochtend schijnt het flink geregend en gewaaid te hebben, maar als je dat in je achterhoofd houdt, lag het terrein er bewonderenswaardig goed bij.

Een terrein dat voor deze 25e editie van Lowlands trouwens grondig onderhanden genomen was. Compleet nieuwe tenten, nieuwe aankleding, nieuwe routes… Het miste allemaal zijn uitwerking niet. Met name door het aangepaste ‘wegennet’ was de doorstroming prima en leek het festival minder massaal. Terwijl het toch uitverkocht was – zoals het een jubileumeditie betaamt – en er 55.000 mensen rondliepen.

Daar mengde ik me vandaag weer met veel plezier tussen. Maar eerst…

Lees verder “Lowlands 2017 fotoverslag (zaterdag)”

Lowlands 2017 fotoverslag (vrijdag)

Het is 2017 mensen. Tijden veranderen en het Lowlands-verslag dus ook. De afgelopen jaren ventte ik hier mijn zelfbedachte concept ‘extended tweets’ uit: Twitteren vanaf het Lowlands-terrein en die dan in mijn verslagen uitwerken met meer belevenissen en nuance. Maar eerlijk is eerlijk: ‘lezers’ zijn al jaren meer beeld georiënteerd dan dat ze teksten lezen en het werd hoog tijd dat ik daaraan toegaf. Met pijn in het hart, zeg ik eerlijk, want ik ben immers tekstschrijver…

Wat betekent die constatering voor mijn jaarlijkse verslag? Simpel: dat is nu min of meer een fotoverslag, met de bijbehorende tweets als inleiding. Dus lekker even plaatjes kijken en daarna gauw weer door met je leven 😉 . Of daarna weer snel terug naar het Lowlands-terrein natuurlijk, want dat is ‘where the action is’. Ik hoop dat je er evenveel plezier aan beleeft als voorgaande jaren. Reageer gerust via de comments!

Lees verder “Lowlands 2017 fotoverslag (vrijdag)”

Kleine Franstratie

Het gaat vrij slecht met de Franse economie. Vooral buiten de grote steden. Ik begrijp dat wel. Bedrijven zijn hier namelijk gewoon met lunchpauze (en dus onbereikbaar) tussen 12.00 en 14.00 uur; ze gaan gewoon dicht tijdens de vakantie (ook in de toeristensector); ze bellen niet terug als ze dat met je afspreken; ze komen zonder bericht niet op afspraken opdagen; als je ze belt en ze herkennen je nummer, nemen ze niet op of veinzen je niet te horen; ze blijken ‘niet te werken in jouw regio’, enz. enz.

Overigens hebben veel vaklieden en bedrijven hier helemaal geen website. En de sites die er wel zijn, lijken gebouwd te zijn vóór het internettijdperk. Heel professioneel allemaal.

Het zou met de Franse economie een stuk beter gaan, als Franse bedrijven er blijk van zouden geven geld te willen verdienen en daar ook naar te handelen…

Hopende mijn frustratie hiermee van mij afgeschreven te hebben, verblijf ik met vriendelijke groet (in Frankrijk)…

Bralywood

Als je vanuit Romagne-sous-Montfaucon richting Verdun rijdt, kom je door Bras-sur-Meuse. Een grappig dorpje dat zich onderscheidt doordat het het snelste internet van het land schijnt te hebben, én doordat het in het plaatselijke parkje langs de doorgaande weg elk jaar een ander thema uitbeeldt.

Ik herinner me o.a. de oertijd en de Smurfen, en dit jaar is het thema ‘film’. En dus rijd je langs onder meer een filmrol en een camera, maar ook een regisseursstoel en een filmlamp. Maar het mooiste doemt op in de heuvels, vlak voordat je het dorp binnenrijdt…

Goed voor een glimlach op mijn gezicht. En dan niet zo’n gemaakte, die je op het witte doek zo vaak ziet 😊