Paella onder het Balcón

Foto’s van Peet en mij aan het zwembad of op het strand heb ik je de afgelopen dagen graag bespaard . De blaftyfus had wat mij betreft trouwens de afgelopen dagen ook achterwege mogen blijven en had zich ook niet per se vooral ’s nachts hoeven manifesteren. Maar hey, we zitten wel lekker in Zuid-Spanje, dus geen klachten van deze kant .

Hooguit dan over het feit dat dit onze laatste avond is hier, maar ook die hebben we weer heerlijk besteed. Ik had Roeland Loosen al nooit op een slecht advies betrapt, maar zijn suggestie om paella te gaan eten bij Restaurante Rey Alfonso, direct onder El Balcón de Europa in Nerja paste helemaal in dat rijtje. Voortreffelijk van smaak en met een fenomenaal wijds uitzicht.

Lees verder “Paella onder het Balcón”

Vorstelijke visschotel

In 2004 gingen Peet en ik voor het eerst naar Spanje. Over die trip valt heel veel te vertellen, maar dat we blijvend verliefd werden op deze streek, we nog vaak terugkeerden en ik mijn Carte Blanche-luisteraars de tien daarop volgende jaren wekelijks op actuele Spaanstalige pop/rockmuziek ‘fêteerde’ (afhankelijk van je beleving/inlevingsvermogen zijn hier ook andere werkwoorden mogelijk 😉), zegt voor nu wel even genoeg.

Eén voorval uit die vakantie is, bij wijze van inleiding, wel relevant om nog even aan te halen. Wij gingen eten bij een lokaal visrestaurant waar we al eerder geweldige paella hadden genoten. Dit keer werd ons de ‘grand plat du pêcheur’ (de eigenaar van het restaurant was van oorsprong Fransman en vond het prachtig dat hij ons in zijn eigen taal kon aanspreken) van harte aangeraden. Die stond niet op de kaart, maar, zo werd ons uitgelegd, hij bevatte vers gevangen schelpen en andere schaaldieren op – uiteraard – voortreffelijke wijze bereid. Klinkt goed toch? Dat vonden wij in elk geval wel, dus we lieten zo’n apparaat aanrukken.

Lees verder “Vorstelijke visschotel”

Dagje Córdoba

Die weer-apps roepen ook maar wat. Gelukkig, want het was vandaag in Córdoba 20 graden en zonnig, i.p.v. 15 graden en regenachtig. Dat kwam mooi uit, want de culturele ‘binnenactiviteiten’ die wij bedacht hadden, hadden ook een behoorlijke ‘buitencomponent’.

Na onze autorit van Sevilla naar Córdoba vielen we gelijk aan op het Alcázar de los Reyes Cristianos. Een prachtig fort, ingeklemd tussen vier torens, met mooie en fotogenieke waterpartijen, aangelegde tuinen, mozaïeken en vrij modern aandoende doorgangen.

Daarna hebben we verrukkelijk gegeten bij Macsura Gastrotaberna. Als bonus werden ons onvervalste flamenco’s toegezongen en dat konden we natuurlijk alleen maar ruimhartig belonen.

Lees verder “Dagje Córdoba”

Dagje Sevilla

Het was een vroegertje vanochtend. Op zoek naar beter weer dan voor Torrox voorspeld werd, besloten we tweeënhalf uur te rijden naar Sevilla, waar het altijd beter weer is dan aan de kust. Behalve vandaag dan. De minste dag gehad qua weer, maar wel weer het nodige gezien!

Onderweg zagen we – eindelijk, want Peet en ik hebben het hier allang over – een veld vol zonnepanelen. Volstrekt logisch uiteraard, in een land waar altijd zoveel zon is (hoewel nu even niet). Natuurlijk, het is een oerlelijk gezicht, maar niet veel lelijker dan een windmolenpark, in mijn optiek.

In Sevilla aangekomen, besloten we eerst te lunchen. Een gouden greep, want tijdens ons hoofdgerecht werd een ongeëvenaarde stortbui over de stad uitgegoten. We besloten nog een koffie te nemen. En nog een. Tot het droog was.

Lees verder “Dagje Sevilla”

Dagje Almería

Oké, het weer is hier een beetje van slag, maar dat levert – zelfs vanuit een rijdende auto – mooie plaatjes op. En toen we met die auto na 2 uur eenmaal Almería bereikt hadden, hadden we opnieuw een volop zonnige dag (weer niet verwacht, weer niet gesmeerd, weer wél een beetje roder geworden 👺).

In Almería hebben we het indrukwekkende alcazaba bezocht, het grootste vestingwerk van Spanje. Daar werden toen net opnamen gemaakt voor een tv-programma én een (B-)film.

Lees verder “Dagje Almería”

Dagje Málaga

Vandaag de hele dag door Malaga gewandeld. Twee tentoonstellingen van Pablo Picasso bekeken, waar uiteraard niet gefotografeerd mocht worden. Gelukkig zat de artiest zelf in beeldvorm in het park tegenover zijn geboortehuis.

Daarna ge-wel-di-ge tapas gegeten bij Uvedoble Taberna. Een echte aanrader.

Lees verder “Dagje Málaga”