Even over mijn six-pack…

Oeps, net nu ik hier afgelopen weekend aangaf dat ik niet zo van de drank ben, moet ik melding maken van de uitzondering die de regel bevestigt.

Toen Peet en ik een paar weken geleden een weekendje in Drenthe waren, maakte ik kennis met Swinckels’. Niet zo bitter als bier doorgaans is, maar veel zachter – bijna romig – van smaak. Heerlijk!

Het biertje is her en der wel in de horeca en bij slijterijen verkrijgbaar, maar wordt – in elk geval aan die ene slijterij in Amersfoort die het merk voert – slecht geleverd.

Dus heb ik me gewend tot de webshop van Swinckels’ zelf. Daar moest ik wel minimaal drie six-packs afnemen voor gratis bezorging, maar dat was zo besteld 😉. De postbezorger – bij wie ik me overigens moest legitimeren, wat ik maar als compliment zie – zal wel gedacht hebben…

De doos openmaken was als een cadeautje. Want wat je er in zo’n horecaglas niet aan afziet: het flesje ziet er prachtig uit. En dan die wetenschap dat de inhoud nog veel mooier is…

Zit de vijf al in de klok? 😉

Plug & pray

Even iets anders: ‘plug & play’ is toch gewoon een bedenksel van een gefrustreerde IT-manager, of niet?

‘Plug & play’ bestaat toch helemaal niet?

‘Plug & play’ is toch gewoon synoniem voor: foutmeldingen, na de quick start guide ook die hele 88-pagina’s dikke handleiding moeten doorworstelen, het systeem opnieuw opstarten, vriendelijk blijven tegen een ongediplomeerde helpdesk, de software opnieuw installeren, de afstandsbediening uit het raam gooien (en er pas daarna aan denken dat je het raam eerst had moeten opendoen), tot tien tellen, nog een keer resetten, die arme handige buurman klaarstomen voor een enkeltje gesticht, ‘het in een ander poortje proberen’, constateren dat alle lampjes wel degelijk branden, de hoorn erop gooien bij het horen van ‘u bent echt de enige die dit heeft’, enz.? En dat alles culminerend in een snelcursus achteruit vloeken…

Enfin, ik ga nog wel even Netflix-loos door het leven… #ikkandat (dat wel)

Stamrestaurant

Omdat ik niet zo van de drank ben, maar wel van het eten, hebben wij geen stamcafé, maar een soort van ‘stamrestaurant’. Vanavond hebben we bij Restaurant en Wijnbar Merlot een hoogstaand culinair voorschot genomen op Peet haar verjaardag van maandag. Met de hartelijke felicitaties van de bediening 😉

À propos alcohol… Peet nam een heerlijk wijnarrangement bij het eten en ik zat, als Bob, aan het eind van de avond op 1 jus d’orange en 3 appelsap. Maar natuurlijk nergens een agent te bekennen om mij te laten blazen en mij daarna waarderend toe te spreken. Dat doe ik dan wel weer zelf: “Lekker bezig Bob!” 😉