Waar ik me tijdens Pinkpop wel weer aan gestoord heb, was het zwakke Hi-netwerk. Ze hadden nota bene een grote stand op het festivalterrein en ik had volle bak bereik, maar toch kon mijn telefoon de hele zaterdagavond geen verbinding maken met het netwerk. Naast mij hadden mensen met een Vodafone-abonnement geen enkel probleem. Op Lowlands is het al jaren net zo.
Ik sta op het punt mijn Hi-abonnement te verlengen… of niet. De voor- en nadelen van Hi ken ik nu wel. Wat zijn die van Vodafone?
Dit jaar was het de 24e keer dat ik op Pinkpop was. Was, want in tegenstelling tot alle voorgaande edities kon ik dit jaar niet op de afsluitende dag en ging ik op zaterdag. Nu vind ik dat de programmacommissie drie behoorlijk gelijkwaardige en gevarieerde dagen heeft samengesteld, maar toch voelt het, nu ik weer thuis ben, vreemd. Bijna alsof ik dit jaar niet naar Pinkpop geweest ben. Terwijl ik toch een heerlijke dag gehad heb gisteren. Dat kun je lezen in onderstaand verslag, waarvoor ik mijn concept ‘extended tweets’ weer van zolder heb gehaald. Oftewel: de tweets van de dag zelf, maar nu met het verhaal erachter.
We zijn een paar dagen lekker naar Londen geweest. Toch wel een van onze favoriete steden. We hebben o.a. Inspiral Carpets en de Happy Mondays gezien in O2 Brixton Academy. Prachtzaal, maar met een rampzalig geluid. Of rampzalige (dove?) geluidstechnici. Ze mixen het geluid zo keihard, dat je bijna zou weglopen. Niet voor het eerst dat dat ons in die zaal overkomt. Zonde van muziek en oren… ☹
Van een heel andere orde was het optreden van Morten Harket in O2 Indigo. Daar waren we voor het eerst. Prachtige zaal van Paradiso-grootte met een supersound. Én gratis wifi 
. Behalve solowerk speelde hij ook wat opvallende, minder bekende a-ha nummers. Zoals het 1e nummer dat hij schreef op een van de Everly Bros gekregen gitaar: Los Angeles.
Ik kon het natuurlijk ook niet laten wat platenzaken te bezoeken, en die waren erg goed voor me. Ik kocht in totaal 59 cd’s, waaronder vooral singles. Happy camper!