Vandaag werd mijn goede vriend Philippe 77 jaar oud. We hadden hem uitgenodigd bij ons te komen eten en als toetje hadden we een verjaardagstaart voor hem geregeld. Schwarzwalder Kirch. Maar de échte kers op de taart kwam later.
Deze zelfde dag had de activiteitencommissie van Romagne-sous-Montfaucon, AEP, weer het Fête Patronale (dorpsfeest) georganiseerd. Altijd een bijzondere happening, met een zaal vol mensen, een gezellig muzikaal combo voor de sfeer, eten en drinken, én een tombola. En je raadt nooit wie die tombola won: mijn lieve vriend, precies op zijn verjaardag! De prijs: een mand vol regionale lekkernijen. Zoals het echte vrienden betaamt, willen we best helpen met het verorberen van al dat lekkers
Onze vrienden Coen en Johanna hebben zelf een katertje uit de poezenhangar, Pepsi. Zij deden een lieve, spontane gift, waardoor ik de laatste drie hier, Avon, Ophélie en Prado, zojuist een nieuwe ronde ontwormingsmiddel kon geven. Dat deed ik dit voorjaar voor het eerst en ze hebben er de hele zomer met een prachtige vacht bij gelopen. Goede hoop dat ze met het ‘shot’ van vandaag ook ongediertevrij de winter doorgaan. Fijn om dit weer te hebben kunnen doen.
Bekend plaatje toch? Dit is het Depot van museum Boijmans Van Beuningen. Rotterdamse humor: in de volksmond heet het ‘De Pot’. In feite is het gewoon een opslag, zeker nu het museum al jarenlang gesloten is voor verbouwing en renovatie. Dat gaat nog tot 2030 duren.
Ik kende het alleen van de plaatjes van anderen, maar vanmiddag heb ik mijn eigen toeristenfoto kunnen maken . Je kunt het, nu het museum dicht is, ook bezoeken. Er liggen 151.000 stukken, waarvan een deel tentoongesteld wordt. Die binnenkant bekijken we een volgende keer.
Ik vind dit dus fantastische documentaires. Deze gaat over het belang van het spoor in het noorden van het departement Meuse in Frankrijk, mijn tweede thuis. Met indrukwekkende bewegende beelden uit de Eerste Wereldoorlog, toen de trein vooral een militaire rol speelde. Daarna gingen ook burgers de trein gebruiken om uitstapjes te maken. Ook Romagne-sous-Montfaucon had ooit zijn eigen station, net als veel andere plaatsen waar we bijna dagelijks (doorheen) komen als we daar zijn. Doulcon en Dun waren mede dankzij de aanwezigheid van de trein dorpen vol commerciële activiteiten. Dat komt uitgebreid in de docu aan bod. Helaas verdween, toen mede door de opkomst van de auto het spoor werd ontmanteld, ook veel ‘leven’ uit de dorpen.
Een heel boeiende film die zeker een uur van je tijd waard is. Het is wel handig als je een beetje Frans spreekt, want de geautomatiseerde ondertiteling is op veel punten nogal hilarisch
Facebook (en alle andere Meta-socials) zijn als de dood dat gebruikers hun platform verlaten. Daarom maken ze dat zo onaantrekkelijk mogelijk. O.a. door berichten met links erin aan veel minder mensen te tonen. Vandaar dat je (ook ik) gedwongen wordt tot kromme constructies als ‘Lees meer via de link in de reacties’. En aangezien die extra klik voor 95% van de lezers teveel moeite is, bereik je op die manier alsnog bijna niemand. Ik schreef daar al eens een artikel over dat je onder de titel ‘Met een roeping in de woestijn‘ kunt vinden op www[punt]wernerbros[punt]biz (fuck you Mark!)
Blijkbaar was dat Suckerberg nog niet voldoende, en daarom bedacht hij een nieuw obstakel: schijnbaar mag je tegenwoordig nog maar 2 berichten per maand plaatsen met een link erin. Twee hele. Wil je meer, of wil je af van het plaatsen van links in de comments, dan mag je een abonnement nemen op Meta One. Ik heb niet eens op de abonneerlink geklikt. Niet omdat ik daar te lui voor ben, maar omdat ik nooit zal buigen voor dit soort despoot monopolisme. Dan trek ik liever de deur van de social media achter me dicht.
Het is nog net niet zover, maar ik kan je nu al een paar sluiproutes geven:
Al mijn (complete) stukken over en voor de media- en entertainmentbranche staan op wernerbros.biz
Vandaag is een bijzondere dag. Het is precies 37 jaar geleden dat mijn ouders, na 13 jaar op camping Nantrisé in Romagne gestaan te hebben, ons heerlijke huis kochten in dat al even fijne dorp. Nog mooier is het, dat dat huis dit jaar precies 100 jaar oud is. En van al die tijd komen we dit jaar dus precies 50 jaar in Romagne.
Veel mensen zouden ervan gruwelen om zo vaak naar dezelfde plek op vakantie te gaan, maar voor mij is het mijn ‘happy place’. De prachtige landelijke omgeving, de lieve vrienden, mijn favoriete beestjes… hier ben ik thuis.
Er blijven altijd wel dingen te wensen over natuurlijk, maar vandaag vieren wij dit waardevolle bezit, waar we al zo lang plezier van hebben en hopelijk nog vele jaren zullen hebben
Beetje eigenwijs dat Open Monumentendag in Nederland al vorige week was, want het officiële Europese evenement was dit weekend. Een mooie aanleiding (alsof we die nodig hebben ) om weer eens een rondje door de omgeving van Romagne-sous-Montfaucon te maken.
We begonnen bij de Abbaye de Lachalade, althans, de net gerestaureerde kerk ervan, want de abdij zelf lijkt nu privébezit en was in elk geval niet te bezichtigen.
De overblijfselen van de Eerste Wereldoorlog zijn eigenlijk het hele jaar door ‘open’, maar we waren toch in de buurt. We bezochten het Ossuaire de la Haute Chevauchée, ter nagedachtenis aan de slachtoffers van de ondergrondse mijnenoorlog, en de Abri du Kronprinz, een vrij luxe bunker die tijdens de oorlog zou zijn bezocht door de zoon van keizer Wilhelm II.
Van onze beste vrienden kregen we voor onze 30e trouwdag vandaag een gepersonaliseerde fles Moët & Chandon champagne. Zoals je ziet was ik er ondersteboven van (en nog geen slok gedronken hè…).
We hebben het feestelijk en super smakelijk gevierd bij ons favoriete sushirestaurant Insho!
Vandaag werd mijn goede vriend Philippe 77 jaar oud. We hadden hem uitgenodigd bij ons te komen eten en als toetje hadden we een verjaardagstaart voor hem geregeld. Schwarzwalder Kirch. Maar de échte kers op de taart kwam later.
