Uitgelicht

Werners Wereld: ‘best of’ Facebook

Op 30 april 2007 zette ik een eerste berichtje op https://wernerswereld.nl. Vrienden (en vooral vriendinnen) hadden toen allang een blog. De meesten zijn daar ook alweer lang geleden mee gestopt. Ook bij mij leidde de site sinds ik in 2010 met Facebook begon een redelijk zieltogend bestaan. Het was ook een allegaartje geworden van persoonlijke en zakelijke berichten. Die laatste categorie heb ik een paar jaar geleden al naar https://wernerbros.biz gekopieerd, maar moet ik nog van Werners Wereld verwijderen.

Daar zien de oudere berichten er opmaaktechnisch ook niet uit, omdat de eerste host, Web-log, er opeens mee ophield en een overgang naar WordPress niet bepaald ondersteunde. Een doorn in mijn oog, en zo werd mijn volgende megaprojectje geboren (er lopen er trouwens nog een paar, waaronder multimeerjarenplan Digitalisering Muziekcollectie).

Die nieuwe zelfopgelegde tijdvreter houdt in, dat Werners Wereld een 100% persoonlijk blog wordt, dat een ‘best of’ van mijn Facebookprofiel zal bevatten. Met foto’s, uiteraard, én tags als ik toch bezig ben. De oude, al aanwezige berichten die ik tegenkom, zal ik fatsoeneren en taggen. En de microfotootjes, waarvan je de pixels kunt tellen, vervang ik door exemplaren zoals we die anno nu gewend zijn.

Ik werk tegen de klok in en heb de jaren 2024, 2023, 2022, 2021, 2020, 2019, 2018, 2017, 2016 en 2015 er al naar mijn zin opstaan (en reclamevrij!). Maar ik ben ook al een half jaar bezig 😅. In verloren uurtjes werk ik langzaam maar zeker terug tot 30 april 2007. Tegen de tijd dat ik daar ben aanbeland, mogen Zuckerberg en zijn Facebook wat mij betreft imploderen 😉

Vrijheid

Bevrijdingsdag 2024. Het ultieme gevoel van vrijheid is voor mij om op elk gewenst moment naar Frankrijk te kunnen rijden. En dan in het bijzonder ons geliefde Romagne-sous-Montfaucon, waar ons familiehuis en lieve vrienden (in dier- en mensvorm) op ons wachten. En dat je daar lekker verder kunt werken – of juist niet. Vrijheid om te zijn waar je wil zijn en te doen wat je wil doen. Daarbij anderen in hun waarde latend, uiteraard.

We zijn weer lekker naar Romagne onderweg, met mam. En volgend weekend rijden Peet en ik door naar Zuid-Frankrijk, naar een ander paradijsje, en andere vrienden. Wat een rijkdom!

EuroPapa

Als er één plaats is waar de geest van pap nog rondwaart, is het wel hier, in Romagne-sous-Montfaucon. In het huis wat hij in 1989 kocht en met zoveel liefde opknapte, en natuurlijk in zijn huidige penthouse. Daar woont hij sinds 2013, nadat hij vandaag precies 11 jaar geleden overleed. We leren met het gemis omgaan, maar het wordt steeds groter. En hoe dichtbij hij nu ook is, ik mis pap vooral als ik hier ben.

Het lukt me helaas niet om alles te doen zoals hij dat gedaan of gewild had, maar ik doe wat ik kan. Ik weet dat hij dat weet en hoop dat hij af en toe een oogje dichtknijpt. Proost pap, ik hou van je! ❤️

Megaplatenbeurs

Alweer veel te lang (2 jaar) geleden dat ik op een platenbeurs was. Vandaag dus maar gelijk naar de allergrootste, de Mega Record & CD Fair ’s-Hertogenbosch. Het is per slot van rekening fantastisch weer om je hutjemutje door een enorme veehal te bewegen, en je urenlang – hangend tussen ‘concurrenten’ – voorover te buigen of op je knieën te zitten, op zoek naar een paar ‘hidden treasures’.

Ik heb altijd een kinderlijk soort opwinding op deze dagen. Aan de pre-platenbeurs-prep zal het in elk geval niet liggen… 😅

Lees verder “Megaplatenbeurs”

Jumbo jaagt op meer marge

Hallo Jumbo! Lekker je leveranciers uitknijpen onder het motto ‘fijn voor onze klanten’? Terwijl iedereen weet dat het niet gaat om lagere verkoopprijzen, maar om betere marges. Gevolg is, dat deze leverancier (in dit geval Danio) vervolgens weer zijn leveranciers (de zuivelboeren) een extra poot zal uitdraaien. Want de geschiedenis leert, dat prijsvoordeel nooit terechtkomt bij de grondstofproducent of de eindgebruiker, maar altijd bij de lagen ertussen. Daarom proberen wij zoveel mogelijk rechtstreeks te kopen (wat natuurlijk maar in een klein aantal gevallen lukt).

Wij, de consument, zullen moeten leren dat we voor elk product een redelijke, realistische prijs moeten betalen. En een redelijke, realistische prijs is er wat mij betreft eentje waar ook de grondstofproducent onder de streep iets aan overhoudt. Sterker: het zou fair zijn als die producent weer zelf zou kunnen bepalen hoeveel hij realistischerwijs voor zijn grondstoffen zou moeten krijgen, i.p.v. dat afnemers bepalen wat ze voor die producten willen betalen.

‘Thuis’werken

Peet heeft een geweldige baas, die helemaal vóór thuiswerken is. En of dat huis dan in Nederland of Frankrijk staat, maakt hem niet uit. Toevallig denkt mijn baas er precies zo over, dus dat maakt sommige dingen wel makkelijker. Zoals niet van woensdag t/m zondag naar Romagne-sous-Montfaucon gaan, maar op dinsdag t/m maandag, als dat beter uitkomt. Zo gezegd, zo gedaan.

Toen ik vanochtend tijdens het werken dit uit het raam zag (no filter!), had ik er nog wel even aan willen plakken. Maar in IJsselstein roept de plicht ook weer, dus we hebben de auto toch maar weer aangetrapt.

We tellen alweer af naar 16 april… 😍

Marché Paysan in Mouzay

Frans is toch een veel mooiere taal dan het Nederlands. Waar wij zeggen ‘maart roert zijn staart’ hebben de Fransen het over ‘les giboulées de Mars’. Qua weer was dit in elk geval typisch zo’n dag. Blauwe luchten en stortbuitjes wisselden elkaar af, maar toen wij in Mouzay waren, was het droog en zonnig (lang leve de Buienradar 😉).

Lees verder “Marché Paysan in Mouzay”

Unique beelden van ArtyShock

In 2005 was er een reünie van Unique FM, de omroep waar ik van 1989 t/m 1995 hartstochtelijk mijn radioprogramma’s maakte (en vrienden voor het leven). Een heel weekend maakte iedereen weer zijn/haar programma van weleer. Ik deed for old times’ sake o.a. weer mijn programma ArtyShock. Na afloop kregen we keurig cd-r’s met de opnamen opgestuurd. Helaas bleken mijn exemplaren onlangs, toen ik ze wilde digitaliseren, niet meer te lezen. Een kleine nachtmerrie voor een volledigheidsfreak als ik, die zijn archieven graag compleet heeft.

Na enig rondvragen bleek radiovriend Ronald Peters zijn zaakjes beter op orde te hebben. Hij stuurde me net dit videofragment (want de gemaakte programma’s waren behalve via de radio ook via een livestream online te volgen). Het is wel representatief voor hoe ik met jingles en intro’s probeerde een strak geheel te produceren. Wat me nog het meest opvalt, is de rust waarmee ik daar zat.

De opnamen komen mijn kant op en na het bekijken van dit stukje kan ik niet wachten om de rest te zien 😉.