Uitgelicht

Werners Wereld: ‘best of’ Facebook

Op 30 april 2007 zette ik een eerste berichtje op https://wernerswereld.nl. Vrienden (en vooral vriendinnen) hadden toen allang een blog. De meesten zijn daar ook alweer lang geleden mee gestopt. Ook bij mij leidde de site sinds ik in 2010 met Facebook begon een redelijk zieltogend bestaan. Het was ook een allegaartje geworden van persoonlijke en zakelijke berichten. Die laatste categorie heb ik een paar jaar geleden al naar https://wernerbros.biz gekopieerd, maar moet ik nog van Werners Wereld verwijderen.

Daar zien de oudere berichten er opmaaktechnisch ook niet uit, omdat de eerste host, Web-log, er opeens mee ophield en een overgang naar WordPress niet bepaald ondersteunde. Een doorn in mijn oog, en zo werd mijn volgende megaprojectje geboren (er lopen er trouwens nog een paar, waaronder multimeerjarenplan Digitalisering Muziekcollectie).

Die nieuwe zelfopgelegde tijdvreter houdt in, dat Werners Wereld een 100% persoonlijk blog wordt, dat een ‘best of’ van mijn Facebookprofiel zal bevatten. Met foto’s, uiteraard, én tags als ik toch bezig ben. De oude, al aanwezige berichten die ik tegenkom, zal ik fatsoeneren en taggen. En de microfotootjes, waarvan je de pixels kunt tellen, vervang ik voor zover mogelijk door exemplaren zoals we die anno nu gewend zijn.

Ik werk tegen de klok in en heb de jaren 2025, 2024, 2023, 2022, 2021, 2020, 2019, 2018, 2017, 2016, 2015, 2014, 2013, 2012, 2011, 2010 en 2009 er al naar mijn zin op staan (en reclamevrij!). Maar ik ben ook al anderhalf jaar bezig 😅. In verloren uurtjes werk ik langzaam maar zeker terug tot 30 april 2007. Tegen de tijd dat ik daar ben aanbeland, mogen Zuckerberg en zijn Facebook wat mij betreft imploderen 😉

Een dag naar Echternach (Luxemburg)

Vandaag maakten we een uitstapje naar Luxemburg. We hadden een hele route uitgestippeld, maar vanwege de warmte (ruim 35 graden) hebben we ons beperkt tot Echternach. Een schilderachtige plaats, met huizen als gebakjes. Bij het binnenrijden van Luxemburg ontvingen we op onze telefoon al een soort LU-Alert vanwege de grote hitte. Blijkbaar is NL-Alert onderdeel van een Europese dienst, aangezien ze ons nummer hadden? Hoe dan ook: die waarschuwing was niet voor niets…

We zochten verkoeling in de basiliek, waar in de crypte het graf van St. Willibrord is. Hij maakte in de 8e eeuw de oversteek uit Ierland, o.a. om de Friezen te bekeren, en was een van de leermeesters van ‘onze’ St. Bonifatius.

Opvallend ook hoe goed veel van de eeuwenoude beeldhouwwerken bewaard gebleven zijn.

Lees verder “Een dag naar Echternach (Luxemburg)”

Zonsverduistering 2026

Net zoals in 1999 waren we tijdens de eclips in Romagne-sous-Montfaucon. Iedereen beklaagde zich hier over de slechte verkrijgbaarheid van de speciale brilletjes, maar wie wat bewaart, heeft wat. En dus lagen hier nog eclipsbrillen van de vorige zonsverduistering. Eigenlijk werd het afgeraden die deze keer te gebruiken, maar in hoeverre is dat advies door de commercie ingegeven? We besloten sowieso om voor de zekerheid maar korte tijd achtereen in de zon te kijken.

Natuurlijk maakten we de onvermijdelijke selfie. Heb jij al eens geprobeerd om met zo’n bril op, die 99% van het licht blokkeert en je dus feitelijk blind maakt, de camera goed te mikken? Hoe dan ook: ik heb me zelden zo’n Pet Shop Boy gevoeld als net.

Lees verder “Zonsverduistering 2026”

Kathedraal van Verdun

Afgelopen week hadden we weer vrienden op bezoek. Altijd leuk om die iets van de omgeving te laten zien. Dit keer o.a. de kathedraal van Verdun. Gebrandschilderde ramen vind ik meestal wel bijzonder (hoewel niet altijd per se mooi 😊). Maar het effect van die ramen op hun omgeving fascineert me steeds weer.

Net zoals de zuilengalerijen in die gebouwen. Altijd goed voor een mooi plaatje!

In memoriam Jerney Kaagman (1947-2026)

Op vrijdag 31 juli overleed Jerney Kaagman, maakte haar familie vandaag, 6 augustus, pas bekend. De uitvaart van de zangeres en tv-persoonlijkheid heeft vanmiddag in besloten kring plaatsgevonden. De afgelopen 20 jaar heb ik bij meerdere gelegenheden nauw contact gehad met Jerney, waarbij ik een heel ander beeld van haar kreeg dan de meesten zullen hebben. Dat deel ik hier graag.

Wie voor de beeldvorming afhankelijk was van haar media-optredens, heeft misschien de indruk dat Jerney Kaagman een ietwat stugge, afstandelijke vrouw was. Natuurlijk kon ze zakelijk en zelfs hard zijn (dat werd in de verschillende rollen die zij gespeeld heeft ook van haar verwacht), maar de keren dat ik haar geïnterviewd heb, heb ik haar leren kennen als een warme, empathische, betrokken en ook grappige vrouw.

Lees verder “In memoriam Jerney Kaagman (1947-2026)”

Onweersbui molt de poezenhangar

Met dank aan de Côte Dame Marie kunnen we voorspellingen van regen en onweer hier vaak aan onze laars lappen. Maar deze verwachting van Buienradar zag er serieus uit. Vanuit het zuidwest stoomde een vuurrode vlek op Romagne af, dus we besloten toch om op tijd het zwembad alvast dicht te gooien, het zonnescherm in te klappen en ik zou zorgen dat ik uiterlijk om 20:00 uur terug zou zijn van de poezen… ⛈️

Het gerommel snelde het onweer al twee uur vooruit, dus ik besloot mijn bezoek aan de hangar flink te vervroegen. Goede keuze, want de Estimated Time of Arrival van de onweersbui werd opeens vervroegd van 20:00 uur naar 18:30 uur. Ik was in de hangar toen de bui losbarstte.

Ik was door de spleet van de deur net een videootje aan het maken van de regen die op mijn auto kletterde, toen ik links van mij iets hoorde. Een paar seconden later was ik live getuige van de kracht van het noodweer. Een heel stuk van het plaatwerk werd voor mijn ogen losgerukt.

Lees verder “Onweersbui molt de poezenhangar”

Oude ambachten in Azannes

Toen we afgelopen week per ongeluk langs Azannes kwamen (en uiteraard voor een gesloten deur stonden), noteerden we gelijk dat het openluchtmuseum dit jaar alleen nog op 26 juli open zou zijn. Vandaag dus. De hele week werd uitgerekend voor vandaag regen voorspeld, maar gelukkig bleef het droog en was de temperatuur met 24 graden ideaal.

In het museum werden door vrijwilligers oude ambachten uitgebeeld. Zoals een houtzagerij, een oogstmachine die nog door een paard werd ‘aangedreven’, maar ook een van de eerste met stoomaandrijving. Er was een watermolen, er werd live brood gebakken (en uiteraard verkocht), hout gehakt en bovenop een heuvel stond een windmolen. Een smid smeedde het ijzer terwijl het heet was, in het washuis werd van alles witgewassen, er werden manden gevlochten en uiteraard reden er (hele) oude tractoren rond. Er werd hout gedraaid, het kaf werd van het koren gescheiden, er waren nog meer oude tractoren en machines en van dik hout werden planken gezaagd. Ik snap na vandaag ook beter waarom er vroeger nog geen sportscholen (nodig) waren… 😆

Ons kun je voor dit soort uitjes wakker maken, dus ik heb veel korte filmpjes gemaakt als herinnering.

Meer foto’s en video’s:

Lees verder “Oude ambachten in Azannes”

Rondje Meuse-Argonne

Je hoeft hier nooit ver weg om iets moois, leuks of indrukwekkends te zien. Zo bestaat de standaarduitrusting van elk dorp uit o.a. een kerk, een gemeentehuis (allebei in de meeste gevallen herbouwd na WO1) en een monument dat herinnert aan de ‘grande guerre’ en de inwoners die die niet overleefden.

Zo ook Romagne-sous-les-Côtes (er zijn meer hondjes die Fikkie heten). Daarvandaan reden we door naar Azannes, waar een openluchtmuseum is. Daar kun je veel oude ambachten bekijken. Er stonden heel veel auto’s geparkeerd, dus we dachten dat het wel druk zou zijn. Maar er was geen kip. Zelfs niet achter de kassa en bij de ontvangst. Toch konden we zo een stuk van het terrein oplopen. Ik heb er maar alvast een stel foto’s genomen. Het museum blijkt echter maar zeer beperkt open. De volgende keer (en gelijk voor het laatst dit seizoen) op zondag 26 juli. Die hebben we maar alvast in de agenda gezet.

We aten wat onder het indrukwekkende knekelhuis van Douaumont en reden toen terug naar huis via Montfaucon d’Argonne, letterlijk een dorp naast ‘ons’ Romagne. Ook dat is na de oorlog compleet opnieuw opgebouwd, want het oorspronkelijke dorp is compleet weggevaagd. Op die plek staat nu een indrukwekkend monument, dat het afgelopen jaar helemaal is opgeknapt. Een schril contrast met de ruïne van de kerk, die er pal achter ligt.

Meer foto’s:

Lees verder “Rondje Meuse-Argonne”