Vriendjes worden, pap?

Pap en ik (New York)Ik zou vandaag op Lowlands zijn, maar redde dat onverwachts niet. Gelukkig is er thuis genoeg te doen. Achterstallige mail wegwerken bijvoorbeeld. Even wat uitnodigingen om een connectie te maken op LinkedIn in overweging nemen en al dan niet accepteren. Zo kwam ik op de LinkedIn-pagina terecht. Daar kreeg ik direct een groot aantal mensen voorgesteld die ik ongetwijfeld ook ken en met wie ik uiteraard ook een connectie wil. Ik scrolde en hield even stil bij de prachtige naam van een mij volstrekt onbekende dame. En toen sloeg mijn hart even drie slagen over…

Vlak onder die dame stond Ben Schlosser, met een heel oud e-mailadres erbij. Ik wist niet eens dat mijn vader ooit een LinkedIn-profiel had aangemaakt. Sterker: ik wist niet eens dat hij de site kende, laat staan dat hij bedreven genoeg was met de computer om er überhaupt een profiel aan te maken. Hoe dan ook, ik kreeg dus de mogelijkheid aangeboden om mijn vader ‘toe te voegen aan mijn professionele netwerk op LinkedIn’.

In een reflex klikte ik de knop om een uitnodiging te versturen. Volslagen onzinnig natuurlijk, want mijn lieve vader is vorig jaar april overleden en het e-mailadres waar de uitnodiging naartoe ging is allang opgeheven. Een reactie hoef ik dus niet te verwachten. Maar ik wil ook helemaal geen connectie op LinkedIn, ik wil hem vasthouden en knuffelen en zeggen hoeveel ik nog steeds van hem hou. Niet digitaal via een site, maar tastbaar, in real life!

Af en toe, op een onbewaakt moment, vliegt het me nog weleens aan. Dan hef ik het glas en zeg: ‘Proost pap!’. Soms moet ik dan om mezelf lachen. Nu even niet. Nu voel ik me stom.

Dit bericht is geplaatst in Familie, Persoonlijk. Bookmark de permalink.

7 reacties op Vriendjes worden, pap?

  1. Ms Bananas schreef:

    Je hoeft je niet stom te voelen Werner….

  2. Anita schreef:

    Nou Werner het alles behalve stom. Het is menselijk.
    Anita

  3. Nathan Veenstra schreef:

    Mooi toch, alleen maar op die manier nog even verbinding te voelen met je vader.

    Ik vermoed overigens dat het niet een echt LinkedInprofiel van je vader was. LinkedIn heeft de onhebbelijke eigenschap om mailadressen uit je mailaccount te pikken en die te koppelen aan LinkedIn. Ik gok dat ze jou zo willen dwingen om een ander uit te nodigen, die zo dan toch op LinkedIn komt.

    Niettemin een mooi stuk Werner en houd gewoon die mooie gedachte vast. Jij bent niet stom, het systeem dat dit zo doet is stom. Maar heeft je wel weer even op een mooie manier aan je vader gekoppeld. En zo wordt iets stoms weer iets moois.

  4. anneke schreef:

    Mooi , niet stom en blijf af en toe maar even proosten met je pap.

  5. MizzMadd schreef:

    En gelukkig waren jullie al vriendjes lang voor er zoiets als LinkedIn bestond 🙂 xxx (en eens met de rest: niks stoms aan)

Geef een reactie