Toeristische t(r)ips

Ma_65 Afgelopen zaterdag werd mijn schoonmoeder 65 was mijn schoonmoeder jarig. Als verrassing had ze een soort paardentram geregeld (een moderne, met flink wat meer dan één pk ervoor). Daarmee hebben we de hele dag door het prachtige Limburgse landschap getoerd. Van cafeetje naar ijstentje naar eindbestemming (want het was prachtig weer), maar vooral van het ene pittoreske plaatsje (Íœbachsberg, Retersbeek, Klimmen, Walem, Ransdaal…) naar het andere. Met daartussen een landschap zó mooi, dat je je bijna afvraagt waarom je naar het buitenland met vakantie gaat. Bijna

Romagne_columnWant je zult toch echt naar het buitenland moeten om in Romagne-sous-Montfaucon uit te komen. Een plattelandsdorp waar ik al ruim 30 jaar kom en dat hier al eerder heel kort ter sprake kwam. In een uitloper van de Franse Ardennen, dus je kunt je het landschap voorstellen: veel bos, wei- en akkerland tegen prachtig glooiende heuvels. In augustus vorig jaar schreef ik er in ‘mijn’ vakblad al eens een column over, die je kunt lezen door op het plaatje hier links te klikken.

Het mooiste huis van Romagne is een paar jaar geleden door Nederlanders gekocht en Villa Nantrisé gedoopt. Zij maakten er drie mooie appartementen in. Die zijn helemaal in de stijl van de streek, maar wel voorzien van alle luxe, tot een saunacabine aan toe. Deze kosten maar vanaf €37,50 per persoon per nacht (de ‘chambres d\’hÍ´tes’ slechts €25,- p.p.p.n.), inclusief ontbijt en een lunchpakket. Dat pakket is bijvoorbeeld bedoeld voor als je een wandeling door de prachtige natuur gaat maken. En dat moet je zeker doen, als je er toch bent.

Tijdens zo’n wandeling kom je nog altijd sporen tegen van de Eerste Wereldoorlog, die de omgeving er zwaar geteisterd heeft. Niet voor niets ligt in Romagne de grootste naoorlogse Amerikaanse begraafplaats van West-Europa. Zéér indrukwekkend.
Romagne_1418 Een hele andere kant van de oorlog vind je in het privémuseum Romagne ’14-’18 van Jean-Paul de Vries. Eindelijk eens geen botte tentoonstelling van wapentuig, maar een permanente expositie over het dagelijks leven van een soldaat achter het front. Opgebouwd uit duizenden voorwerpen en persoonlijke bezittingen die de afgelopen (tientallen) jaren uit de grond van het dorp gekomen zijn. Realistischer en leerzamer dan de vele andere musea in de omgeving. Vooral als je Jean-Paul gepassioneerd de verhalen bij al die stille getuigen hebt horen vertellen.

Waarom werk ik eigenlijk niet op een VVV-kantoor?

Dit bericht is geplaatst in Feestje, Natuur, Persoonlijk, Reizen, Uitje, Vakantie. Bookmark de permalink.

Geef een reactie