Pinkpop op naar de 50

Jan_smeetsEen geëmotioneerde Jan Smeets (volgende keer toch meer slapen, Jan…) kreeg vanmiddag een erepenning van de gemeente Landgraaf omdat hij, met zijn festival, zo’n ambassadeur voor het dorp is. Dit weekend werd de 40ste editie gevierd (en voor nog eens tien jaar bijgetekend). Evenals vorig jaar baadde Pinkpop dit jaar in de zon. En dan ben ik nog alleen maandag binnen de hekken geweest… Veel gezien deze keer, dat wel! (nu met foto\’s)

The Gaslight Anthem: ik zorg altijd dat ik er vanaf het begin bij ben. Met de openingsacts heb ik altijd goede ervaring. Eerder bijvoorbeeld Semisonic, vorig jaar Fiction Plane en nu The Gaslight Anthem. Degelijke, op Bruce Springsteen-leest geschoeide Amerikaanse rock, maar opnieuw raak. Great Expectations waargemaakt!

Mando Diao: wat een heerlijke festivalband. Goeie melodieuze liedjes (voor wie ze alleen kent van hun huidige hit Dance With Somebody: vanaf hun debuutalbum uit 2002 was het elke keer raak) en op furieuze wijze gebracht. De drummer keek het hele optreden alsof de duivel hem op de hielen zat. Hun huidige album vond ik tot nu toe nog niet super, maar gaat zeker in de herkansing

Pinkpop2009_amy_macdonaldAmy Macdonald: had ik al vaker gezien en over geschreven, maar nog nooit in een blonde verschijningsvorm. Ze was ook iets slanker als ik me niet vergis en kwam daardoor al met al wat “kittiger’ over. Moet wel eerlijk zeggen dat haar optreden dit keer een beetje als achtergrondmuziek bij “een goed gesprek’ fungeerde (schande Werner!) waardoor ik er inhoudelijk weinig over kan zeggen. Behalve dan dat ze, behalve The Killers’ Mr. Brightside ook Dancing In The Dark van Bruce Springsteen coverde. Een gewoonte die meer artiesten de laatste tijd hebben en ook vandaag weer een paar keer goed verkeerd uitpakte

Pinkpop2009_the_scriptThe Script: over een band die gegroeid is gesproken… 18 juni vorig jaar was ik bij hun showcase in de bovenzaal van Paradiso en die viel niet helemaal mee. Aan de liedjes lag het niet, zoals het grote publiek met Breakeven nu ook begint te ontdekken, maar de uitvoering… mwÍ¢h… Nu is ook dat in orde en staat niets een definitieve doorbraak meer in de weg. Doet Talk You Down maar fijn als volgende single, Sony Music!

Pinkpop2009_franz_ferdinandFranz Ferdinand: al vaker gezien, maar live altijd fijn. Zweept het publiek lekker op en staat garant voor veel gespring, bij voorkeur voor mijn neus. Helaas vind ik hun albums steeds minder worden, maar ze speelden een soort greatest hits-set en die was erg goed te verteren. Turn it on!

 

 

Pinkpop2009_katy_perry

Katy Perry: wellicht de meest verrassende act op de Pinkpop-affiche van dit jubileumjaar en juist daarom was ik zo nieuwsgierig. Ik hoopte stiekem op een Mika-effect, maar dat bleef uit. OkÍ©, het podium stond vol poezen en ballen, maar echt vuurwerk (desnoods letterlijk) bleef uit. Voor enthousiasme krijgt ze een 8 en dat jurkje… poeh! De zang viel me alles mee, dus op haar volgende album kan Katy de Auto-Tune achterwege laten. En het publiek? De tent was een pedoparadijs, dus “the crowd went wiiiiiild’.

Anouk: de beste zangeres van Nederland. Punt. Miste (zoals altijd) geen enkele noot, zag er goed en gelukkig uit en had de mooiste quote van de dag: “Zonder ei geen beha.” Daarmee natuurlijk refererend aan het eiergooi-incident van elf jaar geleden. Maar dit jaar hoefde ze haar t-shirt niet uit te trekken…

The Ting Tings: Minder is soms echt meer. Het recept van alle Ting Tings-liedjes is hetzelfde: een tribal drumritme, aanstekelijke gitaarriff er overheen, vrij goedkoop Casio-melodietje erbij, hysterische zang, té simpele one-liners en dat alles uitgevoerd door twee personen (plus een hele dikke backingtape). Maar wat voeren ze de formule perfect uit en is het aanstekelijk! Niks meer aan doen dus. Terechte afsluiter van de tentstage. De foto’s hierboven zijn gemaakt door Esther Schulting (thanx Si!). Hier vind je er nog meer. Veel audio en video is terug te vinden bij de VPRO. Doen ze weer goed…

 

Dit bericht is geplaatst in Concert, Muziek. Bookmark de permalink.

Één reactie op Pinkpop op naar de 50

  1. Peter schreef:

    Ik was het hele weekend op Pinkpop. Voor mij was Bruce Springsteen natuurlijk het hoogtepunt, maar ook onder andere The Killers, White Lies, Keane, De Staat, Franz Ferdinand en Snow Patrol. Amy MacDonald vond ik niet zo sterk. Katy Perry heb ik overslagen omdat dat totaal niet mijn ding is, al was dat De Jeugd van Tegenwoordig ook niet. Ting Tings heb ik helaas moeten missen. ’t Was moeilijk kiezen tussen The Kooks en de Ting Tings.
    Heb je Snow Patrol niet gezien? Die waren erg goed als afsluiter.

Geef een reactie