Lowlands 2010 in extended tweets (vrijdag)

Lowlands10_PolsbandjeLowlands is zo’n jaarlijks uitje waar je al maanden naar uitkijkt. Het is tegenwoordig een stuk makkelijker je enthousiasme (of in ieder geval je ervaringen) met anderen te delen. Twitter is daar zo’n mooi hulpmiddel bij. Als je mijn tweets van vandaag achter elkaar zet, krijg je een aardig beeld van mijn dag. En om dit weblog toegevoegde waarde te bieden (dat is heel web 2.0 ;-), breid ik die korte berichtjes hier nog wat uit, zoals ik dat al eerder deed na Pinkpop.

Het Twitteren begin natuurlijk al thuis:
En off to Lowlands! #LL10

En wat is het eerste dat je bij aankomst doet? Twitteren!
Gaan we weer… Zin in! #LL10I Am Kloot

Blij dat ik tot t laatst bij I Am Kloot bleef: Proof als afsluiter. 1 vd mooiste nrs. vd 00’s (en opnieuw uit)! #LL10

Er waren drie acts die ik helemaal aan het begin van het festival graag had willen zien, maar die stonden tegelijk geprogrammeerd: Band Of Skulls, I Am Kloot en I Blame Coco. Ik koos voor Kloot en hoor graag of dat de juiste keuze was…

Lowlands10_I Am Kloot Bij snelle beluistering kan de muziek van I Am Kloot makkelijk als saai gekenmerkt worden. Er zijn echter altijd meerdere lagen. Misschien moet je dat beseffen om er volop van te genieten. Ik vond hun optreden erg mooi, hoewel naar het einde toe de eenvormigheid een beetje toesloeg. En het hielp niet dat zanger John Bramwell, nadat hij het laatste nummer had aangekondigd, er een paar minuten over deed om zijn gitaar te stemmen. Gelukkig was Proof de afsluiter. Een van mijn favoriete nummers van dit decennium (uit 2003), dat ineen nieuwe versie op hun laatste album staat en opnieuw op single is uitgebracht, begeleid door een prachtige, in één take opgenomen clip!
Je zou er honger van krijgen…

Ai, had graag n foto gemaakt van die pannenkoek spek/kaas, maar hij was op vóór ik er erg in had … ;-). #LL10

Selah Sue / All Time Low

Er is elk jaar welzo’n act die je, ongepland, de tent intrekt. Had dit jaar Selah Sue kunnen zijn. Wel strak, maar pakte me niet. #LL10

De pretrock van All Time Low klonk wel aanstekelijk, maar ook nogal passé. En er is maar 1 Green Day. #LL10

Die pannenkoek at ik tegenover de India, waar op dat moment Selah Sue optrad. Ik kon horen dat het goed in elkaar zat en de dame heeft ontegenzeggelijk talent, maar het is niet mijn kopje thee.
Dat idee had ik al, dus ze stond niet op mijn lijstje. Maar dan nog zijn er elk jaar op Lowlands wel bands die je hoort terwijl je van de ene naar de andere tentloopt, en dan een magnetische aantrekkingskracht blijken te hebben. Selah Sue was dat voor mij dus niet, evenmin als All Time Low. Oké, punkrock doet het altijd goed op festivals (ben bijvoorbeeld wél heel benieuwd naar NoFX), maar ik ben er even klaar mee.

Om vervolgens een compleet parcours af te leggen langs tenten waar net ní­et gespeeld wordt… #planning #LL10

Broken Bells

Broken Bells opent met dezelfde klassieke sample als in Paparazzi, van die rapper (vaag genoeg?) #LL10

Verzorgde popmuziek van Broken Bells, voor het ‘oudere’ Lowlandspubliek. Een Alpha vol. Count me in. #LL10

Lowlands10_Broken Bells Danger Mouse en James Mercer (zanger/gitarist van The Shins) in één band, dat klinkt op papier (en ook op cd) magisch. En ook live klinkt het allemaal erg verantwoord. Hoewel Lowlands bezoekers van alle leeftijden trekt, stond in de Alpha vooral het oudere publiek. En de gemiddelde leeftijd steeg al snel, toen de aanwezige jongeren de tent voortijdig verlieten. Ik volgde niet veel later, want ik wilde OK Go zien. Benieuwd of die liedjes live(dus zonder de clips) overeind blijven. Op de radio is dat namelijk maar deels het geval. Het lot besliste echter anders…

Naast je schoenenlopen (a.k.a. heb ik dat?) #LL10

En dan dat hele terrein af op zoek naar die kar met duct tape die je 3 uur eerder zag (en niet vinden hè!) OK Go dus gemist 🙁 #LL10

Lowlands10_schoen 2 De linkerzool van mijn favoriete festivalschoenen had genoeg van de constante druk op zijn schouders en besloot tot een flitsscheiding. Daar sta je dan… Nu is het leuke van Lowlands dat er van alles gedaan wordt om het publiek ook buiten de tenten te vermaken. De meest aparte figuren worden in het publiek losgelaten (iemand de man met het aquarium – inclusief goudvissen – om zijn hoofd al zien lopen?) en de vreemdste voertuigen rijden rond. Zoals een houten voertuig dat met duct tape aan elkaar geplakt is en waarvan de bestuurders aanbieden om alles wat los en vast zit (nou ja, vooral los) met duct tape te herstellen. Maar waar zijn die gasten als je ze nodig hebt? ;-). Ik moest OK Go dus laten ‘gaan’, maar ik hoorde dat het wel ‘OK’ was.

Band Of Horses

Wel bij de Grolsch neergestreken voor The Jayhawks, euhm, Band Of Horses. Wat mooi zeg! #LL10

Ja, Band Of Horses veruit beste tot nu toe. Ben ik nu een oude lul? Ja. Vind ik dat erg? Nee. #LL10

Half strompelend wel bij Band Of Horses beland. De Grolsch was bomvol, maar het gras daarbuiten was zacht, en het geluid prima. Er viel heel wat te genieten. Live klinkt hun countryrock wat minder gezapig dan op cd,bijna vrolijk. Erg verzorgd gespeeld ook. Al met al dus niets van gezien, maar erg van genoten. De klapperrrrrrr van vandaag.

Op één zool lopen is niet lekker voor je rug. Wel velen die je aanspreken en advies geven. #LL10 verbroedert!

The Ting Tings

The Ting Tings trekken alle energie uit mijn telefoon ;-). Next up: Ginger Ninja! #LL10

Lowlands10_Ting Tings Twee jaar geleden stonden The Ting Tings al op Lowlands.Toen nog met zijn tweeën en veel partijen die op tape meeliepen. Die set-up is nog steeds de basis, maar er is het nodige veranderd: zo staan er opeens drie blazers op het podium, die later tijdens het concert met andere instrumenten terugkeren. Op een gegeven moment staan er zelfs zes extra personen op het podium, met een bord waarop aan de ene kant ‘work’ te lezen is, en op de andere kant ‘dance’. Er komt zelfs choreografie bij kijken! De muziek is wat meer electro geworden, af te meten aan het ene nieuwe nummer dat ik hoorde. En dat was niet eens de nieuwe single Hands. Misschien speelden ze die als laatste, maar toen was ik al onderweg naar de Charlie.

Ginger Ninja

Spectaculairste bij Ginger Ninja was tussentijdse vervanging bassdrum. Gelukkig daarna Sunshine! #LL10

Lowlands10_Ginger Ninja Daar stond het Deense Ginger Ninja, bekend van hun hit Sunshine. Van dat kaliber staat er op hun album Wicked Map geen tweede, hoewel het een leuke cd is. Ook live is de band ‘leuk’, maar (nog) niet meer dan dat. Daarom kwam een defect aan het drumstel (het leek alsof de drummer door zijn bassdrum getrapt had) niet op een verkeerd moment. Hoewel het verwisselen wel een beetje lang duurde en de band nog niet genoeg ervaring heeft om zoiets een beetje op te vangen. Geeft niks, want daarna werd Sunshine ingezet en was alles vergeten.

Ik besloot iets eerder dan gepland het feestgedruis te verlaten, want die halve zool werd een blok aan mijn been. Gelukkig heb ik een pasje voor Lowlands Deluxe, wat inhoudt dat ik elke avond niet naar de camping,maar naar huis ga. Dus morgen kom ik met een nieuw setje oude festivalstampers terug!

Dit bericht is geplaatst in Concert, Muziek. Bookmark de permalink.

Één reactie op Lowlands 2010 in extended tweets (vrijdag)

  1. Remon schreef:

    Geloof me, je schoenen plakken met gaffer/duct-tape is geen succes als je ook maar iets over de zool plakt. *glibber* *glij* 🙂

Geef een reactie