Dave Matthews Band @ HMH, A’dam

Dave Matthews BandZoals gemeld: ik ben fan van Dave Matthews. Vele jaren geleden zag ik hem in de Melkweg. Die was volgepakt met Amerikaanse toeristen, die niet beter wisten dan dat hun held alleen nog maar in volle stadions optrad. Matthews kreeg dat in de gaten en speelde een dampende set van 3½ uur! (of langer, maar op dat moment had ik al gehoor gegeven aan de noodkreet van mijn voeten, die doodmoe geworden waren van het staan).

Nadat Dave Matthews en Tim Reynolds vorig jaar in Paradiso een akoestisch optreden gaven dat ik niet zo goed trok, stond de Dave Matthews Band vanavond in een uitverkochte HMH. Ze begonnen (opvallend) met de geweldige huidige single Funny The Way It Is, maar al in het tweede nummer waren de eerste twee lange solo’s te horen. Vervolgens werden vele tracks uitgesponnen tot versies die niet zelden langer dan tien minuten duurden. Met solo’s die ik graag ‘episch’ zou willen noemen, als dat in dit geval niet zo’n understatementzou zijn geweest. Solo’s waarbij het begrip ‘over de top’ nog lang geen recht doet aan het bijna oneindige voortduren ervan.

Door die veelheid aan solo’s en lange uitvoeringen, hoe virtuoos ook, vond ik het concert in al zijn technische perfectie eigenlijk heel saai. Het geluid (plat stereo) kwam ook niet lekker op me over. Een muzikaal hoogstandje als een Dave Matthews-concert leent zich uitermate goed voor omnisurround. Hoe snel kan een mens verwend zijn… Toen na 2½ uur het eerste nummer van de toegift werd ingezet, zijn we weggegaan. Uit angst dat Matthews het opnieuw 3½ uur ging volhouden.

Dit bericht is geplaatst in Artiesten, Concert, Muziek. Bookmark de permalink.

12 reacties op Dave Matthews Band @ HMH, A’dam

  1. Julian schreef:

    Ik moet zeggen dat ik haar nog redelijk kon verstaan. Naast de geluidsman. Was wel erg goed zeg en soms had ze even een ‘raar’ momentje. Muziek kwam eruit en daar ging het om. Naast haar eigen stijl te tonen en natuurlijk de ‘dans’ uit de clip van de nieuwe single. Vond het het wachten wel waard!

  2. Evelien schreef:

    Ooohw wat miste ik Day to Soon en Death by chocolat.. maar ohwohwohwohw damn wat was het geweldig. Zo fijn om ook nu weer lekker weg te dromen bij dr cd en het concert weer af te spelen in mn hoofd 🙂

  3. Linda schreef:

    Hoi Werner,
    Grappig om te lezen dat jij het concert ongeveer hetzelfde heb ervaren als ik. Ik ben ook een enorme fan. Ik heb de band 2 jaar geleden in Brussel (fantastisch)en de dag erna op Pinkpop (minder) gezien en ook Dave Matthews en Tim Reynolds in Paradiso (vond ik ook te gek), maar dinsdag was ik niet zo enthousiast. Ik vond het een heel goed optreden, hoor, maar op een of andere manier pakte het me niet zo en had ik regelmatig een ‘gaan-we-weer’gevoel als een nummer te lang werd uitgesponnen. De nieuwe nummers vond ik over het algemeen wel erg goed, dus ik zal de cd zeker kopen, maar echt een topavond heb ik niet gehad. Ook ik ben tijdens Two step, sowieso al geen favoriet voor mij, weggegaan. Ik las in een recensie dat dit nummer inderdaad weer flink werd uitgerekt, dus we hebben niks gemist.

    Hartelijke groet,
    Linda

  4. edgrrr schreef:

    Het lijkt wel of het aan de zaal ligt. een dag later wist Nine Inch nails ook al van geen ophouden. Ik zie op de bootleg dat het optreden in totaal 160 minuten heeft geduurd. Waarvan 26 minuten waren ingeruimd voor #41. For those interested:
    http://www.dimeadozen.org/torrents-details.php?id=257045

  5. Rick schreef:

    Two Step was lang ivm een fantastische drumsolo.
    Het enige waar ik het mee eens ben is het geluid dat het voor een live zoals DMB beter gekund.
    Tijdens het voorprogramma (Little Fish) was het geluid ook al niet best. Verder vond ik het een prima concert in ieder geval beter dan Pinkpop.

  6. Yvette schreef:

    Vreemd dat een dave matthews fan in een grijs verleden een concert van 3 1/2 uur heeft gezien, en dan bang is dat hij dat opnieuw moet mee maken. Ik heb genoten van Dave Matthews Band en als hij weer naar Nederland komt ga ik opnieuw. Het geluid was naar mijn mening te hard met drum en bas.
    Mijn complimenten naar Jeff Coffin die de (helaas) overleden Leroi Moore waardig verving.

  7. Dann schreef:

    Ik heb de DMB 3 maal live gezien en Dave matthews zelf 3 maal solo. Alle keren ben ik zeer onder de indruk uit de zaal gegaan. 7 juli zeker niet als minste keer. Natuurlijk rekken de heren soms veel. Op zoek naar dat ene moment. Komt het, dan vinden we het geweldig, komt het niet, dan is het saai. Dat is het mooie van live spelen en luisteren anders zou ik adviseren de plaat thuis te draaien. Kortom: ik ben het niet eens met de recensie hierboven en schat de band op andere waarde. En inderdaad hulde aan Jeff Coffin, prachtige inbreng!

  8. Stanley schreef:

    ach hier in Nederland hebben we altijd wat te zeuren.
    Gewoon genieten en niet lopen zeiken.

  9. Tante Neel schreef:

    Op een of andere manier moeten “wij nederlanders” altijd roepen dat “wij nederlanders” altijd lopen te zeuren/zeiken.

    Als je niet zeurt ben je geen nederlander. Dus is er altijd iemand die je er even aan herinnerd door een kristische recentie ook maar even op de stapel zeiken/zeuren te gooien…

    Eigenlijk is het typischer Nederlands door te roepen dat we zeiken in plaats van het ook daadwerkelijk te doen. En dat zal ook wel weer gezeik zijn 😉

  10. Anton schreef:

    Ooit fan geworden toen ze in Stairway to Heaven speelden. Daarna kwamen Parkpop, Melkweg, Brussel, Paradiso.

    Ook is was erbij @ HMH en ik was _wel_ erg onder de indruk.
    Ik ben gek op de lange solo’s en vond het geluid (vooraan) niet slecht 🙂

    Anton

  11. Elhanjo schreef:

    Ze waren ouderwets waanzinnig, 7 juli. En 3 maart 2010 sta ik er weer!

    Wat een band!

  12. Paulien schreef:

    ’t was een prima optreden. Ik en mijn vriend hebben genoten! We waren onder de indruk van hun live performance!

Geef een reactie